Síðasta ferming sem mér var boðið í og ég mætti til, var hjá frænda mínum fyrir fjórtán árum síðan. Þá var ég 25 ára á fullu á veiðum um helgar niður í miðbæ með mislitlum árangri.
Lét mig samt hafa það daginn eftir djammið að dröslast til kirkju og veislu alveg skelþunnur. Lítið mál á þeim tíma.
Núna er ég að nálgast fertugt. Einhleypur og barnlaus. Veiðarnar löngu hættar enda kvótinn búinn, netin rifin og tætt og báturinn kominn í úreldingu. Ég er ekkert að fara að mæta í fermingar úr þessu. Ekki reikna með mér!
Þrasið 
Auðvitað mætir þú, munt hafa gaman af því, óþarfi að vera hræddur við að hitta ættmenni þín. Ég er nefnilega löglega afsakaður, báturinn enn á floti, fullt af fiski í sjónum og öll net úti, hrikaleg BootCamp árshátið :-), þannig að þu verður að fara fyrir okkur systkinin.
Er hættur að mæta fyrir okkur systkinin. Mæti bara núna/eða ekki fyrir eigin reikning. Hræðist ekki ættmenni okkar. Sé bara engan tilgang með því að mæta. – Telst nú varla lögleg afsökun að vera á leið í kynsvall með BootCamp.