Ef til vill er rugl að festa sér frambjóðanda strax áður en sjálf kosningabaráttan hefst.  Aldrei hafa fleiri verið í boði og hvað þá gegn sitjandi forseta.  Reyndar finnst mörgum seta hans vera orðin nógu löng.

Heyrði aðeins í Ólafi í þættinum Sprengisandi á Bylgjunni.  Þar beindi hann aðallega spjótum sínum að Þóru og benti á að hún birtist honum sem mjög þægur væntanlegur forseti sem ætlar sér að fylgja ákvörðunum ríkisstjórna út í ystu æsar.  Sérstaklega á sviði utanríkismála.

Eins benti hann á að framboð hennar væri skilgreint afkvæmi framboðs Jóns Gnarrs til borgarstjóra.  Þar væri á ferð sami leikstjóri sem hefði gert heimildarmynd um grínistann þann.  Sitthvað væri útlit og atgervi í embætti forseta lýðveldisins.

Gott og vel.  En er eitthvað skárra að halda í gamlan forseta sem kemur nú fram sem yfirklappstýra LÍÚ gegn stórum hluta þjóðarinnar?  Er orðinn frambjóðandi öfgahægrimanna á Hádegismóum.  Hefði sú staðreynd þótt frétt til næsta bæjar þegar gamli komminn fór fyrst fram árið 1996.