Boð og bönn fara virkilega í taugarnar á mér.  Orðið „bannað“ gerir mig líkamlega veikan.  Blóðþrýstingurinn rýkur upp úr öllu valdi og ég fæ sting í kviðinn.  Klæjar í húðina.  Fæ kaldan svita.  Breytist loks í græna risann Hulk.

Skil ekki hugsunina á bak við boð og bönn að ofan.  Finnst slíkt svo algjörlega óþarft. Við erum fullorðnar skynsemisverur. Eigum flest að geta tekið skynsamlegar ákvarðanir.  Greint á milli.  Forðast freistingar og annað sem kemur okkur illa.

Einhver okkar munu ávallt falla í freistni fyrir áfengi og fjárhættuspilum.  Boð og bönn koma því miður ekki í veg fyrir slíkt.  Fíknir virða ekki valdboð að ofan.  Róninn sparar bara við sig í matarkaupum þegar áfengisgjaldið hækkar.