Fyrir þremur mánuðum átti ég svo skilið Thule fyrir að hafa misst nokkur kíló og komið sykrinum og þrýstingnum niður í norm.  Nú er ég ekki svo viss. Stend í stað.  Þrátt fyrir allar löngu gönguferðirnar.

Þó um að gera að falla ekki niður í eitthvert þunglyndi.  Horfa jákvætt á hlutina.  Var nefnilega hræddur um að hafa fitnað eða hækkað í sykri.  Var samt öruggur með þrýstinginn því ég veit að hreyfingin heldur honum niðri.

Nú er bara að spýta í lófana og bæta um betur.  Koma meiri reglu á lífið. Vakna eins og annað fólk á morgnana og halda svo áfram út daginn. Óregla er óholl.  Um að gera að sofa á nóttunni og vaka á daginn.

Hef einnig tekið þá mjög svo erfiðu ákvörðun að hætta að drekka gervigos eins og Coke Light, Coke Zero og Pepsi Max.  Bara eitur þó enginn sykur sé í þeim.  Ég blæs út og er alltaf svangur.  Og get ekki sofnað út af koffeininu.

Loks er það blessuð nartþörfin á kvöldin yfir kassanum.  Poppkorn kemur ekki í staðinn fyrir nammi.  Líkaminn safnar bara vökva og ég fæ bjúgur. Horfi reyndar ekki á kassann, heldur þætti á netinu.  Suss, ekki segja neinum.

Hef haldið aftur af mér upp á síðkastið.  Er kominn með þvílíkt gönguþol. Get varla hætt þegar ég loksins dröslast út um dyrnar heima hjá mér.  Nú verður enginn klukkutími látinn duga.  Tveir tímar minnst á dag.

Hef alltaf fitnað yfir vetrarmánuðina en svo náð skvapinu af mér um sumarið. Má þakka fyrir að halda í horfinu svona skömmu fyrir áramót.  Er árangur í sjálfu sér.