Fokk! Ég verð fertugur eftir rúma tvo mánuði.  Var tvítugur rétt í gær eða fyrradag.  Hvað varð um síðustu tuttugu ár?  Bjartsýnn gekk ég út í heiminn með stúdentspróf upp á vasann.  Tók mér hinsvegar sæti á hliðarlínunni og hóf biðina eftir lífinu.  Gerðist áhorfandi í stað þess að taka þátt.  Þorði ekki og tapaði næstum sjálfum mér í tómu rugli og vitleysu.

Get loksins horfst aftur í augu við sjálfan mig án þess að líta undan af skömm.  Hausinn er að skrúfast aftur á herðar mér.  Eitthvað nýtilegt er þar enn eftir.  Hef sæst á að lífið er núna en ekki einhvern tíma seinna.  Glataðar stundir koma aldrei aftur.  Ekki óttast.  Gríptu daginn!