Liðið sem kýs vanalega íhaldið og fjósafasistana segist ekki geta hugsað sér að kjósa til vinstri.  Flytur frekar fylgið á milli hrunflokkanna tveggja. Þetta fólk hefur ekkert minni og einbeittan brotavilja.  Því verður ekki bjargað.

Vissulega má margt slæmt segja um fráfarandi ríkisstjórn Samfylkingar og Vinstri-Grænna.  Sérstaklega dekurmálefni kommanna um himinháa skatta á áfengi, tóbak og raunar allt annað.  Lyfjalögin sem munu koma einhverjum öryrkjanum og gamalmenninu í gröfina.  16 þúsund krónur eru of há upphæð fyrir þau á einu bretti.

Árangur hinnar fyrstu hreinu vinstri stjórnar á efnahagssviðinu verður seint hrakinn.  Hún bjargaði landinu frá gjaldþroti þrátt fyrir byrjunarörðuleika eins og Icesave sem þjóðin hafnaði og dómstóll EFTA dæmdi okkur í hag.

Vinstri stjórnin þarf önnur fjögur ár til að koma landinu á á réttan kjöl.  Ef hrunflokkarnir komast að þá er árangurinn fyrir bý og sama ruglið fer í gang til þess eins að vinstriflokkarnir neyðast til að byrja upp á nýtt árið 2017. Viljum við það?

Vissulega erum við svekkt og viljum ekki frekari stjórn til vinstri.  En trúir fólk því virkilega að betri tíð með blóm í haga blasi við með stjórnarskiptum til hægri.  Velferðarkerfið verður þá endanlega lagt niður.  Lánasukkið hefst á ný.  Fasteignabólan blæs aftur út.  Landið fyllist af pólskum verkamönnum.

2007 var fölsk draumaveröld sem snýr vonandi aldrei aftur.  Síst af öllu með kosningaloforðum.  Sættum okkur við þann sannleik og verum þakklát fyrir það sem við þó höfum.  Við erum enn í nokkuð góðum málum.