Þrái hlýrra veður svo ég geti nú dröslast á reiðhjóli í og úr vinnu.  Er alveg kominn með upp í kok á strætisvögnum.  Stórskrítnir einstaklingar sem slæðast þar með okkur hinum.

Fyrir helgi var þar stór kona eins og ég sem lét ekki samferðafólk sitt í friði. Sérstaklega ekki unga og myndarlega gaura.  Var alltaf að reyna ná sambandi við þá þar sem þeir sátu spakir með tónlist í eyrunum.  Vandræðalegt að horfa upp á.

Verri eru þó miðaldra skápahommarnir sem mæna á mig alla leiðina í og úr vinnu. Þrá greinilega mjúkan gaur til að þrykkja duglega í rassinn.  Ég er bara ekki á sömu síðu og þeir.  Sorry!  Annars væri ég sennilega ferlega hamingjusamur. Slíkt er áreitið.