Gleði alla daga

Var á leiðinni í Gleðigönguna en hætti við þegar fréttir bárust af því að strætókerfið væri sprungið.  Engir aukavagnar niður í miðbæ.  Samt var verið að hvetja fólk til að nýta almenningssamgöngur.  Skrítið?

Alltaf sama skipulagsleysið ár eftir ár.  Næst munum við verða vitni að þessu eftir tvær vikur þegar menningarnótt brestur á með látum.  Til hvers að hvetja fólk til að skilja bílinn eftir heima ef ekki er komið til móts við það með því að fjölga ferðum niður í miðbæ?

Finnst stundum eins og það séu samantekin ráð bæjanna sem eiga aðild að Strætó að hindra fólk í að komast á Gaypride og Menningarnótt.  Hvað á maður að halda?

Fullt af fólki er í nöp við hve margir láta sjá sig niður í bæ til að fylgjast með göngunni.  Skilur ekki að með því að styðja réttindi homma, lesbía, tvíkynhneigðra og transfóks, þá styðja þau mannréttindi yfir allan bálkinn; ekki síst sín eigin.

Svo eru alltaf trúarnöttararnir sem telja sig geta afhommað með hjálp Drottins. Þeir sömu og eru að flytja inn Franklin Graham í september.  Prestar í Þjóðkirkjunni sem telja sig hafa orðið fyrir vitrun rétt fyrir hrunið.  Kenna sig við Friðrikskapellu.

Agnes biskup ætlar að tala á þessari samkomu enda aldrei sagst vera því persónulega fylgjandi að samkynhneigðir fengju að giftast.  Og færðist undan svari þegar blaðamaður rukkaði hana um svar hvort hún myndi mæta í gleðigönguna, en það hefur hún víst aldrei gert að eigin sögn.

Á meðan Þjóðkirkja er við lýði þá eigum við heimtingu að hún fylgi lögum og stefnu samtímans.  Sé ekki í einhverju einkafokki gegn eigin samþykktum. Sjálfum finnst mér að löngu sé orðið tímabært að klippa á naflastrenginn milli ríkis og kirkju. Lífsskoðunarfélög eiga ekki að vera bundin í stjórnarskrá.

Færðu inn athugasemd