http://www.visir.is/ordsending-til-islenskra-karlmanna/article/2013711309979

Ægileg öskur hafa hljómað á netinu vegna þessarar þörfu greinar sem birtist í tilefni 16 daga átaks gegn kynbundnu ofbeldi.  Hvernig dirfist konan að spyrða okkur saman við nauðgara og þaðan af verra?  –  Eeehhh, kannski vegna þess að við karlar eigum það skilið.

Hér ríkir þvílík nauðganamenning að það hálfa væri nóg.  Ota skal tota hvar sem honum verður komið fyrir.  Sofandi stelpur geta hvorki svarað játandi né neitandi og eru því eðlileg og réttmæt skotmörk.  Eða það virðist miðað við öll tilvikin sem ráðist er á þær í værum blundi og/eða undir áhrifum.

Stafa öskrin út af því að verið er að hafa þessi tækifæri af karlpeningnum?  Taka frá þeim möguleikann á að losa ef höslið gengur ekki upp í miðbænum.  Hvaða máli skiptir það?  Hún er sofandi og mun aldrei komast að neinu.  Eða hvað?

Ég velti fyrir mér hvort að þeir sem fetta fingur út í grein Hrafnhildar hafi ekki bara eitthvað slæmt á samviskunni.  Orð hennar eru sárasaklaus en stuða þó þá sem finnst frekja af henni að heimta að við hugsum okkar gang og gerum samfélagið öruggara fyrir konur.

Verið ekki svona viðkvæmir!  Hrafnhildur er ekki að ráðast persónulega á ykkur, heldur að reyna fá ykkur til að staldra við og hugsa.  Taka afstöðu gegn kynbundnu ofbeldi.  Er það til of mikils mælst?