Ísland er búið þvermóðskufullu fólki sem skítur frekar standandi heldur en að auðvelda sér lífið og setjast á hækjur sér.  Gerum okkur oft lífið erfiðara en þarf að vera.

Greiðum frekar himinháa vexti af öllum lánum heldur en að ganga inn í Evrópusambandið og taka upp Evru.  Okkur finnst svo gaman að halda útgerðinni uppi.  Sennilega vegna þess að hún er svo gjafmild í okkar garð.

Sættum okkur við einhæft framboð af landbúnaðarafurðum og mjólk því bændaforystan vill það þannig.  Samkeppni á því sviði er miskunarlaust drepin niður. Tvö sjálfstæð fyrirtæki á sviði mjólkuriðnaðar ströggla þó enn þrátt fyrir grímulausar tilraunir Mjólkursamsölunnar til að slátra þeim.

Kaupum glöð dýrasta áfengi á byggðu bóli úr þar til gerðum búðum því einhver siðapostuli vill hafa það þannig.  Eigum að skammast okkar á bæði sál og í veski fyrir að drekka görótta drykki.  Mætti halda að við værum mormónar.

Kjósum aftur yfir okkur hrunflokkana sem komu okkur næstum á vonarvöl því okkur fannst vinstristjórnin ekki vinna nógu hratt.  Árangurinn er augljós.  Annað hrun er framundan því stjórnarflokkarnir eru svo uppteknir við að skipta á milli sín góssinu og selja landið til Kínverja.  Hvenær lærum við!

Röflum úti í eldhúshornum þegar einhver vara hækkar í verði.  Förum svo út og kaupum hana.  Erum svo samstöðulaus og einskorðuð við eiginn rass að ekkert verður úr mótmælum okkar.  Búsáhaldabyltingin er undantekningin sem sannar regluna.

Væri blóðið í okkur ekki undir frostmarki myndum við fara með vopnum gegn auðrónunum sem arðrændu okkur.  Draga þá út úr illa fengnum höllunum sínum og hengja þá upp í hæstu tré.  Vinda ránsfenginn úr þeim.  Senda þá svo í útlegð til Tortola.

Í stað þess að auðvelda okkur lífið kjósum við frekar grýttari veginn í einhverri óútskýrði þrjósku og stolti.  Merkilegt!