Nú er vælubíllinn staddur fyrir utan aðalstöðvar lögreglunnar í Reykjavík. Lögreglustóra án auglýsingar, sem var ráðin af vinkonu sinni sem var að segja af sér, finnst að sér vegið. Að verið sé að taka hana niður eftir átján ára flekklausan feril. Getur vel verið, en er þetta ekki sama manneskja og kom fram einkennisklædd í Mannlífi fyrir tveimur árum og drullaði yfir mágkonu sína fyrir að hafa sakað föður sinn, landsþekktan dóna, um níð? Lágmark að mæta í eigin fötum þegar þú heldur slíku fram. Svo þykist hún vera að berjast á móti heimilisofbeldi.

Lögreglustjóri sem vælir og skælir undan tengslum sínum við fráfarandi ráðherra á ekkert með að vera lögreglustjóri yfir Reykjavík. Þar er þörf á styrkari forystu. Hvar stendur að henni hafi verið skylt að afhenda gögn um hælisleitandann Tony Omos til ráðuneytisins. Hún var lögreglustjórinn á Reykjanesi og gat auðveldlega sagt „NEI“ og sagt Gísla Frey að fara réttar boðleiðir eða fokka sér. En nei, allt skal gert fyrir flokksfélaga og vini.

Reyndar skiptir ekki máli hvaða mann Tony Omos hefur að geyma. Skiptir ekki máli þó sögur segi að Tony og gengið hans í Keflavík hafi farið með hótunum og leiðindum að Fjölskylduhjálp Íslands þar í bæ, stundað mannsal og þaðan af verra. Aðalmálið er að þagnarskylda ríkisstarfsmanna var brotin. Og það er brottrekstrarsök hvernig sem á það er litið.

Kominn tími til að lögreglustjórinn í Reykjavík segi af sér og að sá mæti maður Stefán Eiríksson taki aftur við. Eini lögreglustjórinn sem hefur gengið í fótspor Theodore Roosevelt forseta Bandaríkjanna og lögreglustjóra í New York og gengið um götur borgarinnar með lögregluþjónum sínum um helgar. Sannur foringi deilir kjörum með undirmönnum sínum þegar mest á mæðir.