Í gær var góður dagur og ég fór að hugsa um þakklæti og karma þegar ég slæddist inn í Vínbúðina við Dalveg þar sem strákur stóð og seldi happdrættismiða fyrir Samhjálp.  Á leið minni inn hunsaði ég hann rétt eins og allt hitt fólkið gerði.

Eftir kaup á syndasafanum gekk ég til hans og renndi kortinu í gegnum posann hans. Ekki eins og maður þurfi að ganga með seðla á sér til að styrkja þennan góða málstað. Að rétta tvo þúsundkalla til Samhjálpar þarfnast engrar íhugunar eða yfirlegu.  Mér leið svo miklu betur á eftir.  Sælla er að gefa en að þiggja!