Ekki man ég til þess að hafa nokkurn tíma komið til Skagafjarðar, en hef þó sennilega gert það óafvitandi með ömmu og afa í æsku og fundist lítið til koma fyrst ég man ekki eftir því. Í ljósi frekju og yfirgangs þessa sveitarfélags veit ég þó að þar mun ég aldrei viljandi stíga fæti. Jafnvel þótt líf mitt liggi við. Fari Skagafjörður og veri fyrir mér!

Þarna liggur eitt helsta bæli Framsóknar í landinu. Flokks sem hefur ætíð verið til óþurftar og klofið íslenska þjóð í gegnum tíðina. Staðið gegn nauðsynlegum framförum og eitrað samskipti við aðrar þjóðir. Verið á móti eðlilegum innflutningi og haldið verði á matvöru í hæstu hæðum. Allt fyrir sína flokkshesta sem þora ekki í eðlilega samkeppni við heiminn.

Framsóknarflokkurinn og hans fylgisfólk eru krabbamein á þjóðinni sem þarf að kjósa burt ef við ætlum einhvern tímann að eiga einhverja framtíð í þessu landi. Svo einfalt er það.  Það er komið nóg af framsóknarmennsku!

Þegar Framsókn hefur verið kosin í kútinn, munum við losa okkur við Sjálfgræðgisflokkinn. Hitt meinið á þjóðarsálinni. Jakkafataklædda pabbadrengi sem telja sig eiga eitthvert tilkall til auðs og valda í íslensku samfélagi. Litlir kallar sem hrópa úr ræðustól Alþingis að eigi að skila þeim lyklunum að Stjórnarráðinu. Eins og þeir eigi það skuldlaust. Kommúnistaflokkur Íslands sem þykist vera frjálslyndur á tyllidögum.

Við eigum svo miklu betra skilið!