Mikið er leiðinlegt að þurfa að horfast í augu við afleiðingar eigin lífernis.  Að vera orðinn feitt flón með háþrýsting, áunna sykursýki og kæfisvefn.  Er ekki að meika grímuna sem ég á að vera með um nætur til að anda betur.  Við erum ekki vinir.

Finnst eins og eigi að aflífa mig.  Rétt eins og þegar verið var að svæfa mig í æsku. Leið alltaf ömurlega og fannst eins og verið væri að lóga mér.  Bjóst ekki við að vakna aftur.  Kvaddi í hvert sinn í huga mér.

Eflaust vegna þess get ég ekki sofið með grímu fyrir vitum mér.  Einnig vegna þess að ég vil ekki fá enn eitt hjálpartækið til að draga fram andann.  Hvernig væri bara að grenna sig og hætta þessu pilluáti og grímuglímu!  Come on! Lausnin er einföld! Hætta þessu sukki!