Fimm gaurar skiptust á að nauðga stelpu.  Bara eðlilegt kynlíf sagði einn þeirra.  Allir sýknaðir af miðaldra dómurum kerfisins en dæmdir út úr samfélaginu af dómstóli götunnar sem miðaldra verjandi eins piltanna segir hafa lokið störfum. Eins og  hann hafi eitthvað um það að segja.

Fleiri sýknudómar hafa fylgt í kjölfarið.  Rétt eins og að meingallað réttarkerfi okkar sé að að senda okkur tóninn.  Að við eigum bara halda okkur á mottunni því feðraveldið ráði. Þeirra sé rétturinn að nauðga konum þegar þeim sýnist svo.  Þær séu líka að biðja um það með þögn sinni.

Manni er strokið um lærið af öðrum karlmanni og öðrum manni veittar óumbeðnar munngælur af ókunnugum gaur. Báðir meintir brotamenn eru dæmdir til andskotans og til greiðslu skaðabóta. Engu líkara en að verra sé ef brotið sé á karlmönnum. Það sé glæpurinn. Þegar konum er nauðgað, þá er það bara eðlilegt kynlíf á veiðilöndum skemmtanalífsins.

Þorri fólks er orðið hundleitt á vesældardómum yfir nauðgurum og dónum þessa lands. Fer að nálgast þann þröskuld að sumt fólk lætur sér ekki nægja að dæma á netinu, heldur þrammar út á götur borgarinnar og útdeilir réttlæti að hætti víkinga.

Samfélagið sem heild virðist þó ekki hafa nægt hugrekki til að ræskja sig duglega og hrópa einum rómi að það vilji ekki svona viðbjóð.  Að við samþykkjum ekki að konur þurfi sífellt að vera á varðbergi þegar þær fara út úr húsi eftir að skyggja tekur því einhverjir heilalausir hálfvitar telja það rétt sinn að komast yfir þær með góðu eða illu.

Ef til vill er skýringanna að leita í frumstæðri stefnumótamenningu landans sem snýst reyndar ekki um stefnumót heldur hellisbúahegðun af verstu gerð þar sem liggur við að karlar roti konur niður í miðbæ og drösli þeim drukknum, svefnvana og varnarlausum upp í leigubíl heim í kvistherbergi í Hlíðunum þar sem þær eru hengdar upp á krók og nauðgað af viðkomandi og vini hans.

Allra versta er að allt of margir kynbræður slíkra vesalinga dáðst að þeim úr fjarlægð. Telja þá hetjur fyrir að fara af hörku á eftir stúlkum og aldrei samþykkja neitun.  Freki gaurinn hefur sitt fram eins og annars staðar í samfélaginu.  Og við horfum í hina áttina af ótta við að vera útskúfað fyrir að opna munninn.