Samsæriskenningasmiðir halda því fram að barátta Simma og Sigga í Framsókn sé sviðsett til að fanga athygli fjölmiðla og mögulegra kjósenda.  Að Sigurður Ingi og Ásmundur Daði séu hvort sem er á leiðinni út úr pólítík og fleygi sér því á sverð sín til að gera hlut hins mikla leiðtoga meiri fyrir kosningar.

Viðbjóðslegt að sjá þetta gerpi sitja í sal Háskólabíós með fýlusvip lítils dekurdrengs meðan Sigurður Ingi fékk náðarsamlegast að mæla nokkur orð.  Við hlið hans til beggja hliða sátu foreldrar hans, tengdaforeldrar og kona.  Greyið litli strákurinn sem getur ekki staðið einn og óstuddur gegn flokksfélögum sínum.

Get varla lýst því hve mikið mig langar til að sleppa einni góðri sjómannakveðju í andlitið á honum.  Þessum Kim Jong-un Íslands.  Auðvitað ætti ég að óska honum sigurs í formannskjörinu og vona að Íslendingar láti í kjölfarið vera að kjósa þetta gerpi og hans náhirð.

En það eru bara svo margir fávitar á þessu landi sem kokgleypa slíka foringjadýrkun.  Svo margir bjánar sem finnst frábært að Simmi sé ofdekraður tuddi og yfirgangsseggur sem enginn nennir að vinna með ótilneyddur.

Ég óttast að þessi silfurskeiðardrengur verði endurkjörinn formaður í hádeginu á morgun. Hversu heimskur getur einn flokkur þá orðið?  Að kjósa þetta skrípi fram yfir gamlan og góðan sveitamann eins og Sigurð Inga.  Mann sátta og samvinnu sem er ekki alltaf að tuddast í fólki og vaða yfir það með frekju og yfirgangi.  Nema náttúrulega í flutningi Fiskistofu og við samningu nýjasta búvörusamningsins.

What do I care.  Hef aldrei kosið Framsókn!