Unglingahópur hertók biðskýlið á brúnni við Hamraborg. Leitaði mér því skjóls handan bæjarskrifstofunnar á torginu. Varð þó á undan þeim upp í vagninn. Hersingin var ekki ánægð og ýtti við mér eftir vagninum svo ég hrasaði við að koma mér í sæti og öskraði á þau „helvítin ykkar“. Þeim virtist standa á sama.

Borgarlínufólkið ætti að reyna að ferðast með strætó í stað þess að aka um á fokdýrum jeppum og kjósa Sjálfstæðisflokkinn og Samfylkinguna.

Covid er ekki orðið að kvefi ef eldra fólk með asma og tvær sprautur þarf að leggjast inn á spítala með litlar slöngur í nasirnar til að ná upp súrefnismettun.

Við afléttum öllu of snemma. Hefðum átt að anda aðeins með nefinu og hugsa um eldri borgara og fólk með undirliggjandi sjúkdóma.

En nei, okkur lá svo á að komast á menningarviðburði og í sleik niður í miðbæ.

Ömurlegt að lítið egó eins manns geti komið af stað stríði í miðri Evrópu. Er lausnin þá ekki einfaldlega að taka hann út úr jöfnunni með skoti í hnakkann!

Kona um sextugt stóð yfir mér þar sem ég sat og beið eftir tólfunni við Laugarnesveg í gær. Ætlaðist greinilega til að ég stæði upp og eftirléti henni bekkinn. Ég gerði það auðvitað ekki og þá sneri hún sér við og leysti vind framan í mig eins og ekkert væri.

Fólk er fífl víðsvegar um heiminn og á svo skilið að vera lamið almennilega í andlitið eins og helvítið hann Pútín.