Þrír hópar berjast um völdin í íslensku samfélagi: Heilbrigðisstéttin og yfirvöld með sóttvarnalækni í fararbroddi, afneitunarsinnar sem neita bólusetningum og takmörkunum í skjóli frelsis og loks óþokkarnir sem ætla sér að nýta farsóttina til að þrengja að athafnafrelsi fólks um ókomna framtíð.

Löngu er orðið ljóst að þrjár bólusetningar og harðar aðgerðir duga ekki gegn nýjustu bylgjunni. Til þess er veiran orðin of smitandi og dreifð. Hertar aðgerðir munu bara fara í taugarnar á lýðnum. Sérstaklega eftir á þegar kemur í ljós að þær gerðu ekkert gagn. Fólk nennir þessu ekkert lengur.

Og það er merkilegt að öllu skuli skellt í lás rétt fyrir hátíðir landans eins og um verslunarmannahelgar og jól. Glaðar og langþreyttar sálir leyfðu sér að dansa á tónleikum í vikunni og lögreglan greip inn í. Hvers konar bjánasamfélag erum við að verða? Má ekkert lengur?

Þórólfur missti salinn fyrir löngu síðan. Þríbólusett fólk sem hefur viðhaft strangar persónulegar sóttvarnir síðastliðin tvö ár er að smitast. Veiran er komin um allt og takmarkanir duga ekki lengur til. Samt á að herða enn frekar og gera lífið leiðinlegra í stað þess að sætta sig við orðinn hlut. Persónulegar sóttvarnir eru síðasta vörnin. Eina vörnin sem eftir er. Förum varlega og pössum upp á hvort annað.

Eftir tæp tvö ár af því að ganga í takt við skipanir sóttvarnalæknis er kominn jarðvegur fyrir fleiri aðila til að koma sínum boðum og bönnum að. Beisla vilja þjóðarinnar betur. Höfum víst fengið að ganga laus allt of lengi.

Krár og skemmtistaðir fá seint eða aldrei aftur að hafa opið eftir miðnætti. Veiran og lögreglan hefur séð til þess. Yfirvöld vilja frekar eiga við ölvun landans í heimahúsum um miðjan nætur þar sem börn eru rænd svefni og öryggi heldur en að kljást við skrílinn niður í miðbæ.

Vínbúðum fer fækkandi og bráðum lokar sú eina fyrir gangandi vegfarendur niður í Austurstræti og opnar aftur út á Granda. Verður að vera á bíl til að kaupa áfengi í Reykjavík. Við í Laugardalnum og nágrenni getum étið skít. Fáum enga verslun nær okkur eftir að lokað var í Borgartúni. Þurfum að aka alla leið í Skeifuna eða Skútuvog eftir einhverju til að væta kverkarnar.

Klámsíu á að koma á með noktun rafrænna skilríkja. Þegar einhver slæðist inn á slíkar síður munu verða safnaðar upplýsingar sem verða svo notaðar gegn viðkomandi við hvert tækifæri í samskiptum við ríkið. Yfirskynið er að vernda þarf börnin fyrir ofbeldi og skrítnu kynlífi. Reyndin er fyrsta skref stjórnvalda til ritskoðunar og stjórnunar á hvað lýðurinn skoðar á netinu.

Kosningasvindl fékk grænt ljós þegar Alþingi samþykkti að seinni talningin skyldi gilda í Norðvesturkjördæmi. Vonandi slær Mannréttindadómstóll Evrópu á puttana á þessum bjánum og sýnir heiminum hverskonar bananalýðveldi er rekið á þessu skeri. Ekki það að stjórnvöld hérlendis hlusti á slíkar skammir.

Sjálfgræðgisflokkurinn fékk ekki að sýsla með heilbrigðismálin en fær í staðinn að einkavinavæða og/eða leggja niður ríkisháskóla og nokkrar stofnanir. Umhverfismál verða söltuð niður í skúffu og allar ár og sprænur virkjaðar undir yfirskyni orkuskipta.

Eina spurningin sem stendur eftir er hvort Willum Þór verði eins hlýðinn og Svandís gagnvart Þórólfi.

#Miðjan – gaurinn sem gengur á miðri gangstéttinni og víkur aldrei til hægri þegar hann mætir einhverjum. Palli einn í heiminum. Óbólusettur, notar aldrei grímu eða spritt og hóstar út í loftið

#Hlaupahjólshipsterinn – ekur utan í gangandi vegfarendur með hliðartösku á rauðu ljósi og telur sig eiga forgang. Skilur ekki af hverju gangandi fólk er að þvælast fyrir honum og virðir engar umferðarreglur enda ekki með bílpróf

#Rafbílafanturinn – ekur um eins og apaheili og telur sig mega það af því að hann er á rafbíl. Hann er jú lukkuriddari umhverfisins

#Litlijeppakallinn – rakspírasmurður flokksdindill í minni kantinum sem svínar fyrir fólk og leggur upp á gangstéttum og í merktum stæðum fyrir fatlaða

#Farþeginn – ferðast með strætó og er í öskurmyndsímtali við einhvern í snjallsímanum sínum

#Meðvirkinn – tekur málstað allra dónakalla sem leita á barnungar stúlkur og ungar konur

#Níðingurinn – sem telur það merki um karlmennsku að herja á barnungar stúlkur og ungar konur og skilur ekkert í þessum Öfgum að vera skipta sér af því hvað þeir sýsla utan hlýju hjónasængur