Umræða í hádeginu um skilgreiningar á kynhneigð fólks. Getur reynst ansi flókið fyrir okkur gamla fólkið sem höfum mætt í nánast allar gleðigöngur frá byrjun. Fyrst voru bara hommar, lesbíur og trans.

Síðan hafa fleiri flokkar bæst við sem við höfum varla meðtekið en styðjum samt því réttindi allra eiga að skipta máli. Vera jöfn. Mannréttindi.

Tékkaði hjá lögreglunnI hvort ég væri enn með stöðu grunaðs manns eftir atvik í Mjóddinni um árið þegar ég var mistekinn fyrir einhvern rugludall líkum mér og sakaður um að hafa ráðist á 10 ára stúlku í göngugötunni.

Nýstiginn inn í Nettó úr strætó að leita að súrum hval fyrir mömmu gömlu þegar tvö lögreglubörn hjóluðu í mig. Drengurinn spurði mig af hverju ég hefði gert þetta og ég kom af fjöllum. Stúlkan horfði á mig eins og ég væri skíturinn undir skóm hennar.

Kvöddu mig með þeim orðum að ég væri með stöðu grunaðs manns. Var aldrei leiddur fyrir framan stúlkuna sem mér skildist að væri enn inni í lögreglubílnum. Og faðir hennar og einhver annar gaur horfðu á mig morðaugum álengdar meðan lögreglustúlkan ræddi við þá.

Komst ekki í gleðigönguna í fyrra vegna fótameins. Ætla að bruna núna. Alltaf gaman. Og bara þessi tilfinning að sjá allt fólkið sem mætir til að styðja málstað og baráttu hinsegins fólks á Íslandi. Í öðrum löndum er slíkur stuðningur ekki sjálfsagður.

Megum ekki gefa eftir þvi bakslagið getur alltaf læðst aftan okkur. Og gerðist reyndar í fyrra þegar einhverjir unglingsdrengir voru að angra fólk í göngunni niður Skólavörðustíg. Asnalegt þegar fólk sem ekki sammála er að mæta á staðinn til að mótmæla og skemma gleðina. Verið bara heima og bölvið niður í bringuna á ykkur!