Lífið er stutt. Njótum hverrar mínútu!

Fylgdi ungri og glæsilegri konu síðasta spölinn í dag. Konu sem ég hef þekkt síðan hún var lítil, fyndin og sparkaði í sköflunginn á mér þegar ég heimsótti vin minn bróður hennar og kallaði mig svo perra og homma í kaupbæti.

Var að hugsa um að láta netstreymi frá athöfninni duga, en gat engan veginn sæst á það og bara varð að mæta. Hefði sennilega grátið allan tímann við tölvuna í vinnunni en náði að harka af mér í kirkjunni (strákar mega víst ekki gráta samkvæmt pápa heitnum).

Virkilega falleg athöfn. Þurfti oft að kyngja kekki sem myndaðist í hálsinum og ræskja mig. Var svo átakanlegt að sjá sorgina hjá foreldrum hennar, systkinum og frændfólki. Gleymdi öllum nándarreglum og faðmaði þau án áhyggna af einhverri veiru í huga Sóttólfs.

Hvíl í friði elsku vinkona.

Þessi vitleysa að kjósa 63 fulltrúa inn á Alþingi til að koma fram vilja þjóðarinnar er löngu úrelt dæmi. Þarna raðast inn misvitrir vitleysingar með skrítnar skoðanir sem ríma ekkert við vilja kjósenda. Bjánar eins og Birgir Þórarinsson sem hoppaði milli flokka í dag.

Löngu tímabært að koma á beinu lýðræði í gengum netið.

Ég spyr mig. Til hvers að kjósa í landi þar sem atkvæði þitt er helmingsvirði á við val fólks í dreifðari byggðum. Til hvers meðan vinur Bergþórs í Borgarnesi getur ákveðið upp á sitt sjálfsdæmi að endurtelja vini sínum í hag og gegn konum. Til hvers í þessu bannsetta bananalýðveldi?

Ég ætla ALDREI aftur að kjósa! Ætla aldrei aftur að eyða tíma mínum í slíkt tilgangsleysi. Ekki meðan kosningasvindl fær að þrífast hér óáreitt. Ekki meðan atkvæði mitt er minna virði en fólks út á landi.