Fengið að láni

Finnst undarlegt að sautján þúsund kjaftar ætli á Justin Timberlake í Kórnum. Einu lögin sem ég kannast við hjá honum eru „Cry Me a River“, „Mirror“ og svo nýjasta lagið þar sem hann gaular ofan í gamla upptöku frá Michael Jackson heitnum.

Sennilega verða flestir gestirnir í Kórnum kvenkyns og það af öllum aldri. Jafnvel á mínum og ofar. Enda J.T. svo sætur og góður drengur. Sem er alveg satt. Kemur vel fyrir og virðist ekki vera fæðingarhálfviti eins og nafni hans Bieber.

Án mikilla raka má halda því fram að Justin sé arftaki Elvis að því leyti að hann skarar fram úr með því að herma eftir svörtum söngvurum og selja dæmið til hvítra hlustenda. Hann dansar og syngur eins og goðið sitt Michael Jackson. Elvis varð fyrst frægur fyrir að syngja svart rokk yfir í hvítt.

Og nei! Ég er ekki rasisti. Bara að benda á hvernig hvítir listamenn „fá lánað“ frá svörtum. Snurfusa það og setja í snyrtilegar umbúðir fyrir okkur föla fólkið.  Eminem?

Country

„Crazy Heart“ var á RÚV eftir tónleikana niður við Arnarhól. Einn af uppáhalds leikurunum mínum, Jeff Bridges, leikur þar og syngur hlutverk útbrunnins sveitasöngvara sem kynnist sér mun yngri konu (Maggie Gyllenhaal) og reynir að snúa við blaðinu. Stöðugt í skugga arftaka síns og lærisveins (Colin Farell) og aðeins of hændur að eðalvískí frá Kentucky. Jeff hlaut loksins Óskarinn fyrir hlutverkið eftir að hafa verið tilnefndur fjórum sinnum áður.

Nasistaklippingin

Rosalega er orðið erfitt að greina menn í sundur á aldrinum 10 – 50 ára. Þeir eru allir með sömu nasistahárgreiðsluna.  Rakaðar hliðar og sítt/millisítt hár smurt aftur eða til hliðanna.  Og í sömu hipsterajökkunum, þröngu buxunum og flatbotna strigaskónum.

Liggur við að ég þakki fyrir að vera hálf sköllóttur og spikfeitur.  Því ekki myndi ég nenna vera eins og allir hinir. Hef ekki elt tískustrauma síðan ég var með broddaklippingu og klæddist snjóþvegnum gallabuxum fimmtán ára gamall.