Vonandi verður hún að veruleika. Nóg komið af Bjarna Ben. og Sigurði Inga og þeirra sérhagsmunagæslu.

Kristrún, Þorgerður og Inga koma allar úr Sjálfstæðisflokknum. Allar bestu vinir Bjarna Ben. Restin er Framsókn skipt milli tveggja flokka. Rödd litla mannsins er horfin af Alþingi.

Velferðarkerfið á ekki von á góðu næstu fjögur árin. Vinstrið hefur verið þaggað niður með fimm prósent reglunni. Fulltrúalýðræði Íslands er ekki lýðræði heldur öryggisnet fyrir völd fjórflokksins.

Alþingi Íslendinga er leikhús fáranleikans. Leiktjald til að telja okkur í trú um að lýðræði ríki á þessu skeri. Að 63 kjörnir bótaþegar ríkisins með lágmark meira en eina og hálfa milljón á mánuði auk kostnaðargreiðslna og stjórn á eigin mætingu séu að starfa í okkar þágu í stað sinnar eigin.

Ég kaus í mitt síðasta skipti síðastliðinn laugardag. Rúllandi á hnéhjólinu með allra augu á mér eins og eitthvert sirkusatriði.

Frændi minn trúir því ekki að ég hafi kosið Sósíalista. Við báðir af rótgrónum krataættum langt aftur suður í Hafnarfjörð. Trúðu mér frændi! Ég kaus Sósíalista. Einu rödd hinna minnimáttar.

Alþýðuflokksrót Samfylkingarinnar er löngu dauð. Rétt eins og rætur Alþýðubandalagsins og Kvennalistans. Samfylkingin er orðinn flokkur háskólamenntaðra ríkisstarfsmanna. Ekki verkafólks eða þeirra verst settu.

Með formann úr Sjálfstæðisflokknum rétt eins Viðreisn og Flokkur fólksins. Sem munu snúa aftur heim í fang Bjarna Ben. sem getur jú ekki verið lyklalaus í stjórnarandstöðu í engri stöðu til að sukka og svínast með ríkiseigur til vina og ættingja.

Nú er enginn rödd fyrir litla fólkið á þingi. Bara sex borgaraflokkar sem er skítsama um aldraða, öryrkja og fátæka.