Æ, eigum við ekki bara að klára þessar kosningar til forseta Íslands sem snöggvast í stað þess að þræla okkur í gegnum viðbjóðslega kosningabaráttu háða af réttlætisriddurum athugasemdakerfa netsins.

Skellum þremur efstu á kjörseðil og kjósum strax. Baldur, Jón og Katrín og málið er dautt.

Ég veðja á Kötu vegna persónufylgis hennar. Það er kominn tími á konu á Bessastaði. Auk þess hefur einstaklingur með skegg aldrei setið þar við völd. Allir með vel rakaða vanga frá Sveini til Guðna.

Höfðum stjórnmálaprófessor þar í tuttugu ár. Þurfum ekki annan. Jafnvel þó hann sé samkynhneigður. Eða trúð úr Reykjavík sem gerði ekkert gagn umfram aðra borgarstjóra á undan honum.

Kata er best til þess fallin að verða næsti forseti af þessum skrilljón frambjóðendum sem telja sig þess verð að taka við af Guðna. Hún kann hlutverkið utan af. Hefur hitt allt liðið í útlöndum og er málkunnug þeim.

En sumir vilja refsa henni fyrir að svíkja lit og þjást með flokkunum tveimur í ríkisstjórn í sjö ár. Hvernig hefðu þau sjö ár verið án hennar fyrir okkur hin?

Hjólastóllinn er mættur en engin akstursþjónusta. Læknisvottorðin standa á sér. Enda ekkert sérstaklega hrifinn af því að vera rúllað á milli staða með fullt af öðrum vitleysingum og vera jafnvel skilinn eftir við TBR braggann eins og strákgreyið um daginn

Þar sem ég er bæði þrjóskur og þver, þá lít ég ekki á mig sem óvinnufæran, heldur bara eiga í erfiðleikum með að koma mér á milli staða. Leysi úr þeirri þraut fyrr heldur en síðar.

Er ekki þeirrar gerðar að geta hangið eins og hor upp á vegg og horft á Netflix vikum saman. Tvær til þrjár vikur eru meira en nóg. Þarf að hitta fólk og bretta upp ermar. Annars verð ég geðveikur.

Hef því leigt hnéhlaupahjól út maí. Hækjurnar eru ekki alveg að gera sig fyrir mig nema heima við. Sæki það eftir helgi og vonandi virkar það betur en hækjur og hjólastóll. Og vonandi get ég þannig ferðast með strætó.

Leigubílarnir eru farnir að létta pyngjuna ískyggilega rétt eins og allar heimsóknirnar á sýklalyfjadæludeildina upp á 4.800 kr. í hvert skipti. Verð orðinn öreigi áður en yfir lýkur. Takk ríkisstjórnir síðustu ára fyrir að eyðileggja heilbrigðiskerfið og einkavinavæða það.

Jamm. Er skriðinn á sjötta áratug lífs míns með brotið bein á vinstri rist íklæddur plastskó frá Össur h/f og hækjur til beggja handa. Hjólastóllinn er á leiðinni. Bannað að stíga í fótinn næstu tólf vikur. Jeeii!

Eftir grun um smá sýkingu í fæti og ótal heimsóknir á heilsugæsluna ásamt því að innbyrða tugi sýklalyfjatafla og þiggja fimmtán inndælingar í gegnum lyfjalegg í æð, þá áttaði læknir sig og sendi mig í frekari rannsóknir.

Reynist vera með Charcot fót og má ekki stíga í fótinn næstu vikurnar svo hann afmyndist ekki. Eitthvað sem ég er feginn að fá loks að vita eftir að hafa haltrað síðustu þrjár vikur með strætó takk fyrir!

Bráðamóttökubæklunarlæknirinn sinnti mér síðast eftir fjögurra tíma setu á stól með sýklalyf í æð eftir að hafa sinnt öllum skoppandi snjókornunum og foreldrum þeirra sem töldu sig vera brotin eftir íþróttaæfingar síðdegisins.

Hvers konar heilbrigðisþjónusta er það sem leyfir frekum foreldrum að fara fram fyrir beinbrotna einstaklinga og svipta mig almennri og réttri greiningu frá óþreyttum bæklunarlækni! Haltraði um án sannleikans í meira en viku.