ER smokkurinn ekki lausn allra mála?

Tommaborgarinn væri í mun betri málum hefði hann ekki riðið smokklaus í Tælandi um árið.

Ef karlpungar (líka ég) myndum drullast til að bregða honum á í skyndikynnum, þá yrðu kannski færri fóstureyðingar.

Ef dömur myndu leyfa okkur að bregða honum á í skyndikynnum, þá yrðu kannski færri fóstureyðingar. (Þeim finnst hann líka draga úr unaði og nánd.)

Ef Republikanar í henni Ameríku myndu draga hausa úr rössum sínum og hvetja til notkunar getnaðarvarna og hætta að skipta sér af ákvörðunarrétti kvenna yfir eigin líkama og setja sífellt þrengri skilyrði fyrir þungunarrofi.

Smokkurinn er málið!

…enginn talaði í strætó. Nema kannski við sessunaut sinn í hálfum hljóðum.

Núna er allt liðið gasprandi í símann, hlustandi á eitthvert ógeð með hátalarann á hæsta styrk eða talandi við sjálft sig.

Og ég gleymi alltaf að taka með mér heyrnartól. Andskotinn sjálfur!

Ég hjó eftir því að formaður þjóðhátíðarnefndar í Vestmannaeyjum gat ekki staðfest að Magnús Kjartan yrði endurráðinn í ár eftir að hafa neglt brekkusönginn (í streymi) í fyrra í fjarveru Ingó reðurguðs.

Grunar að stefnan sé að fá Ingó aftur ef hann nær einhverjum sigrum í meiðyrðamálum sínum sem eru fyrir dómi einmitt núna. Magnús Kjartan fær þá engan samning ef Ingó nær að rísa upp úr öskustónni að einhverju leyti.

Svo er bara að sjá hvað gestir hátíðarinnar hafa um það að segja. Sennilega ekki neitt. Verða of upptekin við drykkju, ríðingar og slagsmál vítt og breitt um dalinn. Þeim er andskotans sama um atriðin upp á sviði meðan þau fá eitthvað gott í kroppinn.