Mikið var nú ljúft að fá staðfestingu á því að vera ekki einn um að vera á móti varanlegri styttingu opnunartíma öldurhúsa og skemmtistaða niður í miðbæ. Bæði borgarstjóri og dómsmálaráðherra vilja láta allar skerðingar ganga til baka.

Borgarstjóri vill ekki hverfa 20 ár aftur í tímann þegar allir staðir lokuðu klukkan þrjú og bærinn logaði í slagsmálum fram undir morgun meðan leigubílarnir ferjuðu svefndrukkið fólkið sem var að renna af í úthverfin.

Dómsmálaráðherra finnst fáranlegt að ganga á bak orða sinna um að um tímabundnar skerðingar hefði verið að ræða meðan faraldurinn gengi yfir landið. Hvernig ætti að virkja þjóðina aftur í slíkar lokanir og fjöldatakmarkanir ef ekki væri staðið við gefin loforð núna.

Vertarnir niður í bæ benda réttilega á að fáranlegt sé að miða við fordæmalaust síðastliðið ár þegar staðirnir voru lokaðir í sex mánuði og opnir með miklum takmörkunum þess á milli. Þegar fólk hittist varla heldur í heimahúsum vegna sóttvarna. Auðvitað var mun minna um tilkynnt ofbeldi og nauðganir. Þar sem enginn hittist, þar gerist ekkert.

Í fyrra á 17. júní máttu 500 einstaklingar koma saman. Núna eru þeir 300. Samt er stefnt að losun allra takmarkana í mánaðarlok. Yeah right! Verður gaman að sjá það verða að veruleika.

Eiður Guðjohnsen neyðist til að fara í tímabundið frí til að vinna í sínum málum. Bara af því að einhver náði af honum mynd að míga á almannafæri við Ingólfstorg eftir djamm. Eitthvað sem flestir karlar hafa einhverju sinni gert á lífsleiðinni einu sinni eða tvisvar.

Stöð 2 ætlar hinsvegar ekki að setja hann í skammarkrókinn fyrir að pissa á bak við runna.

Ég taldi mig skilja #metoo2. Hvaðan sú bylgja kom. Hafði rangt fyrir mér. Hún snýst um að frægir karlar hafa fengið allt of lengi að áreita og misnota konur án athugasemda eða afleiðinga. Þá er það eina í stöðunni fyrir þolendur að koma fram undir nafni og segja sína sögu fyrst að kerfið virðist ekki ætla að gera nokkurn skapaðan hlut frekar en fyrri daginn.

Í fyrstu skildi ég ekki alveg þessa útilokunarmenningu. Að hafa bæði mannorð og atvinnu af meintum gerendum í gegnum netið. Að leyfa þeim ekki áður að eiga dag fyrir dómstólum sem skæri úr um sekt eða sýknu. Eitthvað sem þeir þurfa reyndar í fæstum tilvikum að ganga í gegnum. Orð gegn orði og allt það. Karlinn er látinn njóta vafans. Konan hlýtur að vera móðursjúk.

Dómstóll götunnar er eina úrræði þolenda sem stendur. Meðan Héraðsdómar, Landsréttur og Hæstiréttur dæma áfram gerendum í vil.