Þrátt fyrir hve lítið ég treysti Sjálfstæðisflokknum, þá eiga þau hrós skilið fyrir að halda prófkjör. Eitthvað sem aðrir þorðu ekki að gera og mættu taka til fyrirmyndar í stað þess að stilla upp eða halda gerviprófkjör með þröngu vali.

Að því slepptu, þá er Sjálfstæðisflokkurinn meinsemd samfélagsins og ætti að sitja hjá við næstu ríkisstjórnarmyndun. Og jafnvel þar næstu. Leyfa okkur aftur ná fótfestu án eftirgjafar og dekurs við útgerðina og stórfyrirtæki. Leyfa okkur að byggja aftur upp norrænt velferðarkerfi. Leyfa öðrum að vera til en aðeins hinum ofurríku í Garðabænum.

Eins frjálslynd og sjálfgræðgis fólk þykist vera, þá eru þau ósköp kassalaga þegar á reynir. Fáu eða engu má breyta til betri vegar. Sérstaklega ekki ef það snýst um auðlindir eða aðgengi að ímynduðum auðlindum eins og áfengi, tóbaki, veipi og snuffi. Slíku þarf bara að setja þröngar skorður og skattleggja upp í rjáfur. Þrátt fyrir frjálslyndið.

Loksins þegar við erum að rísa upp úr farsóttarþokunni með æ fleiri bólusetta einstaklinga og nálgumst hjarðónæmi. Og fleiri bandaríska ferðamenn til landsins með vottorð upp á vasann, þá krafsa sig upp á bakkann vofur afturhaldsins sem þrá ekkert frekar en höftin áfram. Enda leið kassalaga fólki ósköp vel þegar allt var lokað og allt var bannað. Lífið var einfalt og gott…fyrir þau.

Kassarnir vilja hafa af veitingafólki leyfi þeirra til að hafa opið fram eftir nóttu um helgar ef þeim sýnist svo og sjá einhvern hag í því. Að slíkt komi í veg fyrir ofbeldi um nætur. Samt liggur maður milli heims og helju eftir síðastliðna nótt eftir hnífsstungu og tveir í viðbót voru barðir í götuna í miðbænum. Jafnvel þó að stöðunum hafi verið lokað ellefu og liðinu sópað út með sorpinu fyrir miðnætti. Skrítið?

Svo ekki sé talað um öll heimateitin sem halda fyrir okkur vöku um helgar vegna styttri opnunartíma. Lögreglan vill þó gera lítið úr þeirri staðreynd einhverra hluta vegna. Hentar þeim ekki. Nenna sennilega ekki að vinna um helgarnætur og kjósa frekar að vera í friði á Hverfisgötunni með kruðerí, kaffi og djúpa sófa. Skoða klám og leggja sig í staðinn fyrir að sinna útköllum og halda friðinn.

Svona byrjar þetta. Spurningin um hvort við viljum hverfa aftur til fyrra horfs eða bara halda höftunum áfram fyrir kassalaga fólkið (sem engum líkar við) og getur ekki unað okkur hinum að eiga möguleika á að djamma fram eftir nóttu um helgar.

Strax eftir síðustu örlitlu opnun sprettur upp varðstjóri hjá lögreglunni sem vill ekki fara aftur í sama farið, heldur halda aftur til fortíðar þegar allir staðir lokuðu í síðasta lagi eitt eftir miðnætti.

Svona byrjar það! Frelsið sem við vorum svipt í Covid snýr ekki til baka ef afturhaldsöflin fá að ráða. Veitingastaðir fá ekki aftur að hafa opið fram eftir nóttu því löggan nennir ekki að sinna útköllum þá. Unga fólkið verður bara að gera sér að góðu að djamma með foreldrunum og vinum þeirra á kvöldin, sem svo leita á þau þegar líða fer að miðnætti.

Ef við leyfum þessu að standa verður snúið sér að næsta skotmarki. Fjöldatakmörkunum haldið áfram ótímabundið í 150 hræðum og öllum hátíðum sumarsins slaufað um ókomna framtíð. Verslunum lokað um nætur og helgar. Ekkert sjónvarp á fimmtudögum. Netið slökkt um nætur og þröngar síur settar á hvað fólk má skoða og skrifa. Vínbúðirnar opnar milli tvö og sex og aldrei um helgar.

Eftir þennan andskotans faraldur væri nær að fara á hraðferð í frelsisátt. Óheftan opnunartíma veitingastaða, engar takmarkanir á hve margir mega koma saman, leggja niður vínbúðirnar og leyfa frjálsa sölu áfengis í öðrum búðum og á netinu. Hætta að hlusta á ferkantað fólk sem telur sig þess umkomið að leggja okkur hinum lífsreglunar.

Það sem við eigum að uppskera eftir Covid er að stunda betri persónulegar sóttvarnir. Passa okkur betur. Þvo hendur og spritta. Elska meira. Knúsast þéttar. Taka meiri áhættu og kynnast fleira fólki. Gera eitthvað sem okkur hefur lengi dreymt að gera. Og alls ekki að beygja okkur undir kröfur afturhaldsafla sem vilja færa landið okkar aftur til áttunda áratugarins með engu túbusjónvarpi á fimmtudögum, einni útvarpsrás og skífusíma.