Nú stíga karlmenn hver af öðrum fram fyrir skjöldu og játa að hafa komið illa fram við konur. En að þeir séu annars góðir strákar. Fóru bara aðeins fram úr sér. Fá svo fullt af lækum og hjörtum á samfélagsmiðlum fyrir vikið.

Gerendameðvirkni á sterum. Æ, greyið mitt að lenda í því að nauðga og berja konur. Hlýtur að vera skelfilegt fyrir þig. Skítt með fórnarlambið. Hún átti líka ekkert að vera þarna rífandi kjaft í allt of stuttu pilsi.

Væri fróðlegt að vita hvað nákvæmlega þessir góðu strákar gerðu konunum. Ódýrt að segjast hafa gert eitthvað á hlut kvenna, en svo sleppa lýsingu á atburðum.

Leið 2 inn í Kópavog. Fermingarbörn á aftasta bekk. Tveir lúðalegir gaurar og ofmáluð gelgja. Á meðan annar gaurinn ræðir við pabba sinn í símann, þá byrjar stelpan að hrópa „Æ, pabbi, af hverju er píkan á mér svona blaut?“ Aftur og aftur og hærra og hærra. Alltaf gaman að hneyksla hina miðaldra farþegana.

Var skapi næst að segja henni að þegja og sýna smá háttvísi. En gerði auðvitað ekki nokkurn skapaðan hlut. Loks datt af mér andlitið þegar hún sagði aulunum tveimur í óspurðum fréttum að hún hefði verið á pillunni síðan hún var tólf ára. Kræst!

Ég meika ekki lengur vagna sem fara í Kringluna og Smáralind.

Fékk seinni nálina á þriðjudaginn 11. maí. Stóri salurinn í gömlu höllinni. Enn og aftur heragi hjá hjúkrunarfræðingunum. Frábært skipulag. Vantaði reyndar tónlistina, en mér skilst að Geir Ólafs hafi litið við seinna um daginn og gólað yfir lýðnum. Kata Jakobs gekk reyndar inn í salinn um leið og ég var að fara. Svona fjórðungur klappaði fyrir henni.

Daginn eftir var eins og að vöruflutningalest hefði farið yfir mig. Beinverkir í öllum skrokknum og hausverkur frá helvíti. Dröslaðist samt til vinnu og gerði mitt besta. Gat alveg eins hangið þar og hlustað á sprengingar á gömlu WOWair lóðinni eins og að liggja heima vorkennandi mér undir taktföstum höggum smiðanna í grunninum fyrir utan.

Var orðinn mun skárri á fimmtudeginum. Eftirköst eiga víst að benda til að lyfið sé að virka.