Ég hef lengi verið farþegi strætó. Ekið bílum þess á milli. Þótt hvort tveggja vera allt í lagi. Kostir og gallar báðum megin. Nú er hvort tveggja slæmt.

Fyrirgefið mér tvisvar og þrisvar á sunnudegi, en eftir að hér fylltist allt af farandverkafólki með strætókort þrælahaldara sinna upp á vasann, þá hvarf öll rómantíkin við ferðir með almenningsvögnum.

Malandi í farsímana sína á hæsta styrk. Karlpungarnir hrútskýrandi ofan í konurnar sínar. Þögn æskunnar horfin út í veður og vind. Þær unaðsstundir þegar allir þögðu í strætó.

Borgarlína andskotans verður aðeins fyrir þetta fólk og okkur hina örfáu Íslendinga sem enn nennum að stíga inn í strætó með öskrandi unglingum og innflytjendum.

Restin heldur áfram að ferðast með einkabílnum.

Fólki sem finnst gaman að bera sig og stunda kynlíf fyrir framan myndavélar fyrir pening stendur núna ógn af íslenskum yfirvöldum sem vilja rannsaka þetta athæfi nánar.

Eins og að dónaskapur fullorðinna einstaklinga fyrir netið sé eitthver bannvara. Sé einhver ógn við samfélagið.

Væri ekki nær að eltast við barnaníðinga sem selja efni inn á internetið! Væri ekki nær að eltast við ofbeldsmenn sem leggja hendur á konur og börn! Væri ekki nær að sækja frekar að nauðgurum þessa lands. Hætta að láta þá njóta vafans!

Nei, eltumst frekar við fullorðið fólk sem selur viljandi aðgang að athöfnum sínum í rúminu gegn greiðslu og greiðir skatt af. Þar hlýtur glæpurinn að liggja.

Einmitt!

Sem úthverfabarn í Kópavogi mest alla ævi varð ég sjaldan vitni að viðburðum í Reykjavík. Hvað þá nálægt miðbænum. Heyrði bara af þeim í útvarpinu eða sá myndir af þeim í kvöldfréttum sjónvarps.

Núna blasa þessir viðburðir við mér af svölunum á Kirkjusandi. 1. maí keyrsla Sniglanna eftir Sæbrautinni. 13. maí hlaup Uppstigningasdags með 1.200 þátttakendum fram og til baka. Reyndi að sjá einhvern sem ég þekkti með sjónauka en án árangurs. Hóf áhorfið reyndar frekar seint.

Truflaði reyndar svolítið að verktakar voru að vinna við hellulagnir og þökulagnir með tilheyrandi ferðum vinnuvéla. Fá vonandi hátíðarálag ofan á launatékka þessa dags.

Sumargarðyrkjustarfsmaður Kópavogskaupstaðar vaknaði við að horfa á uppþurrkaðar þökurnar sem lagðar voru niður í kringum húsið mitt. Efast um að þær muni taka við sér. Þær virðast steindauðar.