Bjarnabófi Benediktsson, Kristján Útgerðarinnar og Þórdís Kolbrún Útgerð Gylfadóttir vinna hörðum höndum við að taka samkeppnislögin úr sambandi og aflétta reglugerðum af útvegsgreifum og atvinnulífi.

Hafi þau ævarandi skömm fyrir!

Fyrir rúmum áratug var ég næturvaktstjóri hjá Skeljungi. Stóð mig ekkert sérstaklega vel. Öryggisvörðurinn sem vann á á móti mér dróg mig oft að landi.

Eina sveitta sumarnótt var ég frammi að afgreiða meðan vörðurinn var að fylla á kælinn. Frekar niðurlútur og þunnur eftir dagdrykkjuna. Fátt virðist geta bætt þessa nótt.

En viti menn. Leigubíll rennur í hlað. Út stígur stórleikarinn Ólafur Darri Ólafsson og þrammar inn á bensínstöðina við Vesturlandsveg. Ekkert nema brosið og almennilegheitin. Skellti nokkrum frosnum pizzum á borðið ásamt gosi. Greiddi fyrir og gekk aftur að leigubílnum.

Ólafur brosti allan tímann. Bjargaði vaktinni minni. Ég brosti sem eftir lifði af nóttinni. Hætti við að kála mér í þetta sinn.

Eftir því sem ég verð eldri hef ég æ minni þolinmæði fyrir kjaftæði stjórnmálaelítunnar sem álítur okkur öll hin vera auðtrúa hálfvita.

Einhver samningur ríkis og sveitarfélaga um bættar samgöngur og borgarlínu er tómt þvaður. Þéttu ryki er slegið í augu kjósenda svo við höldum að verið sé að vinna í málinu. Að eitthvað sé verið að gera.

Borgarlína í gegnum Kársnesið í Kópavogi upp að Hamraborg er tómt rugl. Varla er hægt að aka Borgarholtsbraut á bifreið nú þegar. Hvað þá að bæta þar við harmonikkustrætó með tveimur liðamótum.