Rosalega er orðið erfitt að greina menn í sundur á aldrinum 10 – 50 ára. Þeir eru allir með sömu nasistahárgreiðsluna.  Rakaðar hliðar og sítt/millisítt hár smurt aftur eða til hliðanna.  Og í sömu hipsterajökkunum, þröngu buxunum og flatbotna strigaskónum.

Liggur við að ég þakki fyrir að vera hálf sköllóttur og spikfeitur.  Því ekki myndi ég nenna vera eins og allir hinir. Hef ekki elt tískustrauma síðan ég var með broddaklippingu og klæddist snjóþvegnum gallabuxum fimmtán ára gamall.

Mamma gamla dró mig stundarkorn niður í miðbæ með strætó.  Tókum Hljómskálagarðinn, út Lækjargötuna og til baka.  Nenntum þá ekki meiru.  Helvítið hann Jón Jónsson var við það að fara væla í garðpartý Bylgjunnar svo við forðuðum okkur hið snarasta.

Nenni ekki lengur að hanga þarna yfir tónleikum sem hægt er að sjá í sjónvarpinu og listræna flugeldasýningu sem varir í rúmar fimm mínútur.  Eiga svo eftir að koma mér heim með strætó.  Nei takk!  Viðburðir dagsins í hinum ýmsu götum eru áhugaverðari.  Var bara svo lengi að koma mér af stað í þetta skiptið.

Aðstoðarmaður Hönnu Birnu er ákærður fyrir brot á þagnarskyldu ríkisstarfsmanna.  Og hann virðist ekki skilja djókinn.  Að ENGUM persónulegum upplýsingum um skjólstæðinga opinberrar stofnunar má leka í fjölmiðla.  Jafnvel þó þeir séu bara hælisleitendur.