Síðasti vagninn

Geðbilaður bílstjóri ekur tuttugu tonna vagninum eins og sportbíl um götur borgarinnar. Ástfangnir unglingspiltar sitja fyrir framan mig sitthvoru meginn við ganginn og horfast í augu. Snertast öðru hverju. Fyrir aftan mig röflar sótdrukkinn pólskur maður. Grætur og talar við sjálfan sig sorgmæddur.

Asnaðist upp í tvistinn í stað fjarkans úr Hamraborginni. Breytti ekki miklu. Bara hefðbundin ferð með strætó þessa dagana. Maður veit aldrei hverju maður á von.

Borgarlína verður aldrei. Það nennir enginn þessu rugli nema bjánar eins og ég, unglingar án bílprófs og fátækt fólk af erlendu bergi brotið.

Helsta happdrættið er hversu veikur á geði bílstjórinn reynist vera. Efast um að þeir séu allir með meirapróf, nema þá kannski keypt yfir borðið með seðlabúnti í brúnu umslagi.

Hvíl í friði Borgarlína

Bjarni Ben. jarðsöng Borgarlínuna í dag. Segir hana allt of dýra og að forsendur hafi breyst. Enda var aldrei ætlunin að koma henni á koppinn. Bara koma tveimur gosum úr flokknum í forstöðusæti til að tefja dæmið þar til það gæfi upp öndina sökum kostnaðar.

Leitt að segja það en til hvers var haldið af stað ef aldrei átti að verða neitt úr þessu? Jú, leikritið þurfti að spilast út yfir nokkur ár svo fólk tryði að eitthvað væri að gerast í samgöngumálum höfuðborgarsvæðisins meðan við skröltum um í úr sér gengnum vögnum og ferðumst á hraða snigilsins milli borgarhluta á leið til vinnu.

Nú geta Sjallar sagt að þessi sósíalismi hafi ekki gengið upp. Einkavinavæðum samgönguæðarnar og seljum Engeyingum og vinum fyrir slikk. Á því fer best.

Lögregluríkið

Er það bara ég, eða gerir lögreglan í því að bögga hinn almenna borgara fyrir litlar eða engar sakir? Núna síðast hjónakornin í Hveragerði og piltinn á Ljósanótt. Mig fyrr á árinu í Mjóddinni fyrir að vera sköllóttur og miðaldra. Strákinn með dreddana tvisvar sama daginn. Vinkonu þeirra í hvalbátunum sem löggurumur réðist á er hún var að fara út af bannsvæðinu. Auðvitað sló hún til hans fyrir frekjuna.

Er komið eitthvert nýtt skipurit sem segir að bögga verði borgarann sem mest svo við höldum okkur á mottunni og séum ekki að rífa kjaft? Annars fáum við að finna fyrir því.