Svo margir slefberar og djúsbaggar eiga skilið gott hnefahögg í andlitið fyrir það eitt að vera til.

Mætti einum slíkum í Borgartúninu á leið til vinnu. Helvítið þrammaði rétt eins og stormsveitarmaður þétt fyrir aftan unga konu í stað þess að búa til smá bil á milli sín og hennar. Sá strax að henni var ekki sama þar sem hún reyndi að forðast óumbeðna nærveru hans

Auðvitað hefði ég átt að grafa hnefa í andlit þessarar mannleysu.

Af hverju er bragðlausu káli komið fyrir á hamborgurum, samlokum og vefjum? Ekki er ég að biðja um þennan arfa. Skemmir bara heildarupplifunina og er einungis uppfyllingarefni sem sviptir mann ánægjuna af kjötinu, brauðinu, ostinum og sósunni.

Mínus kál er málið!

Laugardagur. Leið 12 frá Lækjargötu upp í Laugarnes.

Við Hlemm storma fjórir spænskumælandi delar inn í vagninn og hlamma sér aftast. Þétt upp við móður og unga dóttur á leið upp í Laugardalslaug og unglingsstúlku í svipuðum erindagjörðum.

Nota bene. Vagninn var frekar tómur og fullt af sætum framar í vagninum. En, nei. Betra að nudda sér frekar utan í konur aftast í vagninum sem vilja fá að vera í friði.

Þegar ég stökk úr vagninum á Laugarnesvegi, þá hafði unglingsstúlkan gefist upp á áreitinu og komið sér fyrir standandi við útganginn og var í símanum við móður sína í sjokki.

Hér er ein af mörgum ástæðum þess að fólk megnar ekki lengur almenningssamgöngur.