Gleðilegt nýtt ár þið sem nennið að lesa þetta bull í mér.  Áramótin voru hefðbundin.  Flott fram yfir Skaup en svo bara sömu gömlu og sveittu sprengjurnar.  Mamma dró mig upp að Kópavogskirkju í Borgarholti.  Flott útsýni og fullt af túristum með myndavélar.  Ég var ekki að nenna þessu og langaði heim að sofa.  Sorry mom!

Hátíðirnar fara misjafnlega í fólk.  Jólin eru auðveldari.  Áramót eru ekki fyrir einstæðinga eins og mig.  Þá loksins bölva ég sjálfum mér hressilega fyrir að hanga enn einn með sjálfum mér.  Og verð hundleiðinlegur.  Langar bara heim í kyrrð og ró.  En nú er vel liðið á fyrsta dag ársins og áramótablúsinn er í rénun.

Get ekki kvartað.  Er meira að segja með starf sem ég finn mig í og líkar vel við. Langt síðan að það hefur gerst.  Um að gera njóta þess meðan varir.  Heitið mitt er ekki að komast í kjólinn fyrir jólin eða hlaupa heilt maraþon, heldur vinna almennt að betri heilsu; bæði andlegri og líkamlegri.  Einnig að hætta velta hlutum svona mikið fyrir mér heldur leyfa þeim frekar að gerast.

Verð sennilega búinn að gleyma þessu öllu eftir viku.  Alveg eins og allir hinir sem gera áramótaheit.