Fyrst leyst mér nokkuð vel á hugmyndir um borgarlínu í gegnum helstu umferðaræðar höfuðborgarsvæðisins.  Þar til að kom í ljós að línan mun þrengja mjög að einkabílnum á stofnæðum, fækka akreinum og reynist bara vera langur strætisvagn með sinn eigin veg á milli hinna akbrautanna.  Hvernig eiga farþegarnir að komast á annan hvorn bakkann?  Væntanlega í gegnum undirgöng.  Gangbrautir myndu tefja umferðina um of.

Af hverju eru ekki bara keyptir fleiri harmonikkuvagnar, fleiri venjulegir vagnar og ferðum fjölgað.  Málið dautt!

Eins og fólk fari að fórna bílnum fyrir extra langa rútu sem brunar aðeins oftar fram hjá næstu biðstöð.  Íslendingar elska bílinn sinn og munu aldrei sleppa af honum takinu frekar en bændur fyrri alda klárnum sínum.

Mun raunsærra að fjölga enn frekar hjólreiða- og göngustígum.  Og náttúrulega mislægum gatnamótum.  Bjánaskapur að trúa því að hægt sé að senda umferðina í stokk og borgarlínu ofan á.  Allt of dýr framkvæmd fyrir fámennt þorp eins og höfuðborgarsvæðið þar sem 4% íbúa dröslast með strætó.