Þjóðhátíðarlagið er ömurlegt en reynt að bjarga því með Birgittu án árangurs. Dagskráin er rýr. Einu böndin sem hafa einhverja vigt, Retro Stefson og XXX Rottweiler leika hvort um sig í klukkutíma fyrir miðnætti sitt hvort kvöldið. Pálmi Gunnarsson fær þó hrós fyrir að nenna þessu.

Restin eru tvö gamalmennabönd úr Eyjum á litla sviðinu og playback rapparar á stóra sviðinu sem eru berir að ofan með tattú og autotune grípandi í punginn á sér. Sumir jafnvel mæmandi því þeir geta ekkert sungið.

Græðgin er orðin svo yfirgengileg að það er ekki einu sinni lagt í almennileg atriði sem krefjast flutnings með hljómsveit og söngvurum/söngkonum.

Jafnvel FM95Blö ætlar að vera fyrir norðan á Einni með öllu með allt sitt fylgdarlið. Sennilega til að forðast bratta launalækkun frá Þjóðhátíðarnefnd.

Gömlu dagana færðu mér þegar Sálin, SSSól, Nýdönsk, Stuðmenn, Todmobile, Sóldögg og fleiri tóku að sér nótt fram undir morgun eftir kvöldvöku, brennu, flugeldasýningu og blysin í brekkunni. Ekkert gefið eftir og farið að birta þegar maður loksins skreið inn í tjald örþreyttur og ánægður.

Nú snýst hinsvegar allt um að ná inn sem flestum krónum í kassa ÍBV. Þjóðhátíðin í Eyjum hefur breyst í kú sem má endalaust mjólka. Varla líður að löngu uns að bannað verður að fara með mat og drykk inn í Herjólfsdal. Þarft að kaupa allt þar á uppsprengdu verði líkt og á tónleikum með alvöru flytjendum eins og á Þingvöllum fyrr í sumar.