„Saklaus uns sekt er sönnuð“ og fær að mæta í skólann á morgun þrátt fyrir að nauðga skólasystur sinni inni á salerni. Einhverjar breytingar gerðar á stundartöflu svo þau rekist ekki á hvort annað. Hvað er að!

Skólameistari Fjölbrautaskóla Suðurlands skrifaði undir uppsagnarbréf sitt til nemenda í kjölfar nauðgunarinnar. Tók grímulaust málstað gerandans og drusluskammaði þolandann. Bannaði nemendum að tjá sig á samfélagsmiðlum. Suss suss! Slaufunarmenningin má ekki taka völdin á Suðurlandi.

Sorry Olga Lísa! Þessi drengur verður „tekinn af lífi“ af samnemendum sínum og „útilokaður“ á allan hátt mögulegan. Hann hefði betur átt að hugsa stundarkorn áður en hann kom fram vilja sínum inn á salerni skólans. Og þó hann hafi komist upp með svona hegðun í gaggó, þá gengur hún ekki í menntó. Sérstaklega ekki eftir #metoo.

Svona gaurar eiga ekkert endilega að eiga afturkvæmt inn í samfélagið. Að minnsta kosti ekki eftir nokkurra daga straff. Við erum ekki öll í sama liði og þú sem vilt frekar verja gerendur heldur en þolendur. Nóg komið af þessari gerendameðvirkni.

Nauðgun er ofbeldi af verstu gerð. Ekki eitthvert feilspor unglings í leit að sjálfum sér sem kann ekki að koma fram við konur.

Fyrst kom 15:32 vagninn ekki. Auka 15 mínútu bið eftir 15:47 hvers bílstjóri neitaði að hleypa mér út í Hamraborg svo að ég þurfti að dröslast frá næstu biðstöð í Kópavogsdal upp brekkuna í Hamraborg. Auka 10 mínútur þar og dagurinn ónýtur vegna gremju og hækkaðs blóðþrýstings.

Bara af því að ég sýndi smá kurteisi þegar kona ein setti ferðatösku í veg fyrir mig svo hún gæti hleypt gaurnum sem sat fyrir innan hana út, þá skellir bílstjórinn á mig hurðinni og neitar að hleypa mér út og leggur af stað. Stöðvar strax við hringtorgið/bílstjóraskýlið og öskrar á mig: „þú sitja, þú sitja, annars slys“. Ég hélt nú ekki og bað hann öðru sinni að hleypa mér út því við værum hvort sem er hreyfingarlausir vegna umferðar á hringtorginu. Þá æpir hann: „Þú sitja, annars við ekki fara af stað“.

Engin liðlegheit eða skilningur. Bara valdboð og leiðindi við mig farþegann. Hefði getað verið búinn að hleypa mér út og málið væri dautt. En NEI, betra að vera leiðinlegur við miðaldra Íslendinginn. Kenna honum að hlýða eins og fólk kann sko að gera í útlandinu.

Viðurkenni fúslega að hafa bölvað hátt og hressilega á leið minni aftur í sætið. Þetta er nefnilega í þriðja skiptið sem ég lendi í þessu á einmitt þessari leið, og bara sorrý með mig, alltaf hefur bílstjórinn verið af erlendu bergi brotinn og algjörlega kassalaga í hugsun. Eflaust einhver menningarmunur þar á ferð, en það er alveg sama.

Hvernig væri að slaka aðeins á og gefa farþegum smá séns! Ekkert skrítið að fólk nennir ekki í strætó ef það getur hvorki treyst á að vagninn mæti hvað þá að komast úr honum á sinni biðstöð vegna þess að bílstjórinn er ferkantaðri en andskotinn og illa drukkinn af ímynduðu valdi sínu yfir farþegum.

Ég verð sífellt fráhverfari því að ferðast með stætó. Sérstaklega yfir sumartímann þegar færðin er góð og veðrið stundum líka. Þá er þess virði að nota tvo jafnfljóta í staðinn þótt það taki lengri tíma.

Ef ég sting ekki heyrnartólum í hlustirnar í strætó neyðist ég til að hlýða á fólk öskra í símana sína á þremur til fjórum óskyldum tungum, gelgjur hlusta á síðasta smellinn á fullu blasti og einhvern furðufugl aftast í vagninum að æfa sig á gítarinn sinn.

Ekki beint kjöraðstæður fyrir innhverfan einstakling með félagsfælni á háu stigi sem þarf að hafa stjórn á umhverfi sínu öllum stundum. Kannski að ég prófi hlaupahjólin.