Oftast lítill naggur á Range Rover, Land Rover eða Toyota Landcruiser. Svínar fyrir okkur hin og finnst það sjálfsagður hlutur. Ryðst fram fyrir í Bónus. Gengur hratt í gegnum búðina og stuggar við fólki sem er fyrir. Óþolandi gaur!
Author: Þrasvarður
Of seint?
„Vill einhver elska 49 ára gamlan mann?“ söng Egill Ólafsson með Þursaflokknum um árið. Man hvað mér fannst þetta frábær texti á árunum rétt eftir menntaskóla. Svona gaur ætlaði ég aldrei að verða. Nú er ég orðinn 46 ára og er ekki eins hrifinn.
Á hvorki íbúð eða bíl og safna ekki þjóðbúningardúkkum. Og ekki er ég fráskilinn. En ég er að nálgast fimmtugt. Kominn á síðasta söludag. Unglingar hlæja að mér út á götu. Sjáið gamla, feita gaurinn. Ósköp er hann asnalegur!
Get sjálfum mér um kennt. Var með óvirkan fattara þegar þessar fáeinu stúlkur gerðu sér dælt við mig í den. Kveikti ekki á perunni og missti af tækifærum sem hefðu kannski leitt til þess að ég væri ekki án konu og barna í dag. Plús að flestar mínar viðreynslur fuku út í veður og vind.
Ég hafði alltaf einhverja afsökun. Var ekki tilbúinn í samband. Hún höfðaði ekki nógu vel til mín. Var henni ekki samboðinn. Átti hvorki íbúð né bíl. Ekki búinn með námið.
Loks nú með öll mín aukakíló og áunnu kvilla átta ég mig á því að lífið bíður ekki eftir neinum. Þú verður að hoppa út í djúpu laugina og vona það besta. Þýðir ekkert að sitja á ströndinni og bíða eftir næstu öldu.
En eflaust er það orðið of seint fyrir þennan 46 ára gamla mann.
Sjálfvirki rússinn
Mér leiðast raðir. Stend helst ekki í þeim nema af illri nauðsyn. Því eru sjálfafgreiðslukassar matvörubúðanna mínir bestu vinir. Sjaldnast langar raðir í þá…enn þá.
Dröslast vanalega í hádeginu í Bónus fyrir ofan safnið eftir einhverri sveittri Sómaloku. Nenni auðvitað ekki að koma með nesti. Þá er gott að hafa verslun svona nálægt.
Eftir að hafa þrætt sjoppuna í gegnum ótal ferðamenn og fávita, þá rýk ég vanalega á næsta sjálfsafgreiðslukassa. Meika ekki gamalmennaröðina við almenna kassann.
Tel mig vera orðinn nokkuð vel skólaðan í sjálfvirkninni og frábið mér því vanalega aðstoð Rússans sem gefur sig stundum á tal við okkur viðskiptavinina milli þess sem hann andar niður hálsmál unglingsstúlkurnar sem er að reyna afgreiða gamalmennin.
Ljótt að segja frá því en ég þoli þennan gaur engan veginn. Hann hangir á öxlinni á mér eins og ég sé einhver þjófur. Um daginn fór hann að fikta í kassanum meðan ég var að skanna vörurnar. Andskotinn heyrði víst ekki nógu vel pípið og hækkaði hljóðið.
Er að skapi næst að skalla hann en geri það auðvitað ekki því ég leyfi flestum fávitum að vaða yfir mig á skítugum skónum. Ætti kannski að breyta því.