Steinunn Valdís grét réttilega í Silfri Egils yfir mótmælum fyrir utan hús hennar fyrir átta árum.  Fáranlegt að hanga fyrir utan heimili fólks sem þú telur þig eiga eitthvað sökótt við.  Þú stillir þér fyrir utan vinnustað þeirra.  Heimilið er friðhelgt rétt eins og kirkja.

En kannski var mótmælendunum vorkunn.  Varla hægt að mótmæla á vinnutíma.  Það er að segja fyrir þau sem enn höfðu vinnu á þessum tíma.  Sjálfur sat ég heima og horfði á breytilegar skuggamyndir á veggjum.  Hugsaði stundarkorn um að dröslast úr sófanum og fara að hrópa að heimilum þeirra sem mér fannst hafa brugðist eða vera spillt.  Sá fljótt að slíkt væri glapræði.

Við komumst ekkert áfram með ásökunum og biturð.  Hrunið gerðist.  Margir höguðu sér eins og svín.  Tóku rangar ákvarðanir sér til hagsbóta og á kostnað okkar hinna.  Dómur sögunnar sér um þau.  Svo rangt að refsa börnunum þeirra.  Þau eru saklaus af glæpum foreldra sinna.

Verð að játa að ég skil engan veginn menn sem leita á konur.  Skil ekki málið.  Hvar stendur að við karlmenn eigum heimtingu á að grípa, káfa og kyssa konur að þeim forspurðum?  Af hverju eru íþróttakonur sem vinna til verðlauna alltaf kysstar á vangann?

Perrar landsins eru alveg í rusli yir að konur séu að taka frá þeim þennan rétt til að ráðast á þær.  Skilja ekki hvers konar pempíuskapur þetta sé að þær séu að amast yfir smá þukli og kossum.  Löngu timabært að láta af þessum ósið.

Ríkisstjórn Katrínar Jakobsdóttur er andvana fædd.  Rétt eins og maki alkahólista ætlar Kata að drekka með honum flöskuna og vona að hann drullist í bælið í stað þess að bruna á barinn þegar henni lýkur.

Alkinn hefur hins vegar séð fyrir öllu og lumar á annari flösku sem Kata veit ekki af.

Engu skiptir þó bílstjóri alkans sé til staðar.  Þetta stjórnarsamstarf er ekki á vetur setjandi.  Alkinn ræður ætíð för.  Eitrar og eyðileggur út frá sér.