Ég hef aldrei skilið símann.  Ólst að mestu upp án hans í æsku.  Hann birtist allt í einu í kringum fermingu á veggnum heima á Hábrautinni.  Veit ekki af hverju. Vorum búin að vera án hans bróðurpart æsku minnar.  Er reyndar til ein ljósmynd af mér að stelast í símann um það leiti sem ég var að byrja að ganga heima á Tunguvegi í Fossvogi.  Var að sögn símaóður á þeim tíma og hringdi víst óvart til útlanda eitt skiptið.

Hvað um það.  Hefði seint fengið mér farsíma nema í gegnum Domi vinnufélaga í Marel eftir Þjóðhátíð 1999.  Nokia 5110.  Hann gat reddað góðum pakka í gegnum Tal. Gömlu, finnsku símarnir voru fínir.  Bara símtöl og SMS.  Einfalt og gott.  Hægt að missa þá í gólfið og skipta um framhlið að vild.

Svo urðu helvítis farsímarnir snjallir.  Týndu takkaborðinu og fengu snertiskjá. Eins og það væri ekki nóg að vera nettengdur í tölvunum heima og í vinnunni.  Var nú orðið nauðsynlegt að stara á skjá í strætó og fá hnykk á hálsinn?  Troða myndavél og hljóðnema í tólið og heimabankanum líka?

Fyrir tuttugu árum æpti einhver trúarofstækismaður að mér að greiðslukortin væru merki dýrsins (djöfulsins).  Svei mér þá ef hann hafði bara ekki talsvert til síns máls, nema að snjallsíminn er svo sannarlega orðinn verkfæri djöfulsins. Sjúkdómar og áfengi gengu frá Indíánum Ameríku.  Tóbakið frá hvíta manninum. Snjallsíminn mun sjá um restina af okkur!

Ég nota minn snjallsíma aðallega sem vekjaraklukku.  Gleymi honum eins oft og ég get og hata hann þess á milli.  Enda hringir enginn lengur í mig og ég ekki í neinn. Við erum öll á facebook og mér er andskotans sama hvað fólk er að gera frá mínútu til mínútu sérhvern dag.  Er ekki einu sinni með Snapchat eða Tinder í símahelvítinu.

Er núna alvarlega að hugsa um að skipta þessum hlunk út fyrir almennilegt G-Shock úr frá Casio sem er enn stillt upp í sölugluggum úrsmiða því þau einfaldlega neita að detta úr tísku rétt eins og Nokia 5110.

Á tímabili reyndi ég að vera virkur í athugasemdum og að mestu án öfga, haturs og reiði. Gerði mitt besta til að vera málefnalegur.  Allt kom fyrir ekki.  Ég var hæddur, mér hótað og óskað sviplegs dauða.

Gjörsamlega tilgangslaust að tjá sig á athugasemdakerfum netsins.  Þú verður alltaf sigldur í kaf og kallaður ljótum nöfnum.  Þeir sem þarna tjá sig setja enga síu á sjálfa sig.  Leyfa bara öllu gallinu að flæða upp úr iðrum sér án ritskoðunar.

Manni kann að þykja ýmislegt um annað fólk en það er algjör óþarfi að gaspra því yfir óravíddir internetsins.  Allt í lagi að halda því bara fyrir sjálfan sig.  Inn í litla kálhausnum sínum.

Fólk á rétt á að vera það sjálft án þess að ég fari að benda fingri að því og hrópa:  Þú ert svona og mér líkar það ekki!  Við erum bara eins og við erum og eigum fullan rétt á því án athugasemda frá öðrum.  Fögnum fjölbreytileikanum. Einsleitnin er svo leiðinleg!

Að okra á næsta manni virðist vera dyggð á Íslandi.  Allt er svo dýrt hérna vegna flutningskostnaðar yfir hafið.  Rétt eins og sjórinn gleypi annað hvert skip og flugvél sem reyna að komast hingað með vörur frá Kína.  Engu líkara en að þýskir kafbátar herji enn á skipalestir til og frá  Evrópu.  Að fórnarkostnaðurinn sé þess vegna svo hár.

Jafnvel þó að vörugjöld og tollar á flestu öðru en matvöru sé felldur niður, þá lækka verðin voða lítið í búðunum og genginu er kennt um.  Svona hefur þetta alltaf verið og heildsalar og verslunareigendur eru ekkert að fara breyta því á næstunni.  Vilja frekar okra heldur en að bjóða sanngjörn verð og fá í kjölfarið fleiri viðskiptavini.

Sennilega einhver veila sem lærðist af dönskum einokunarkaupmönnum fyrri alda. Veit það ekki.  Við virðumst alltaf vera til í að reka rýting í bakið á hverju öðru í von um smá ávinning.  Skiljum ekki að hagur allra vænkast með sanngirni í viðskiptum.

Ríkið tekur fullan þátt í okrinu með því að hirða meginandvirði áfengisins, sem við verslum með hundshaus og asnaeyru í búðum þess, í formi skatta og gjalda.  Bera svo fyrir sig neyslustýringu, heilsuverndarsjónarmið og forvarnir. Stinga reyndar megninu inn á sig og eyða í sendiráð, nefndir eða álíka vitleysu.  Aldrei velferð.

Húsaleigubætur verða að húsnæðisbótum um áramótin.  Hækka vonandi hjá þeim tekjuminni.  Leigusalar eru nú þegar farnir að boða hækkun á leigu í janúar til að hirða ávinninginn af þeim sem mest þurfa á honum að halda.  Talandi um skítlegt eðli.

Og nú eru blessaðir bjargvættirnir okkar, ferðamennirnir, byrjaðir að kveikja á perunni. Að Ísland sé land okrara og gullgrafara.  Einstaklinga sem eru sífellt á vertíð en plana ekkert fram í tímann til að halda í viðskipti ferðalanga sem hingað slæðast fyrir eitthvert kraftaverk.  Guð veit að hér er ekkert að sjá.  Reykjavík er ljót og lágrisin borg.  En Ísland hefur reyndar upp á margt fallegt að bjóða.  Er bara svo dýrt að sjá það með hjálp íslenskra ferðaþjónustufyrirtækja.

Svo var einhver ferðaþjónustuaulinn að væla nýlega í fjölmiðlum að engin norðurljós væru sýnileg vegna vorveðurs.  Rétt eins og einhverjum væri um að kenna og sá ætti að skrúfa frá frostinu og snjónum án tafar.