Í smá stund komast aðrir að kjötkötlunum og standa sig ekkert betur en Bjarnabófinn og vinir hans. Þar til þeir taka við á ný og fá lyklunum skilað. Allir að hugsa um eigin rass í stað almennings.

Kosningar eru blekkingarleikur fundinn upp af hinni ráðandi stétt til að láta okkur finnast sem að við höfum um eitthvað að segja þegar raunveruleikinn er allur annar.

Beint lýðræði í gegnum netið er eina vitið með margföldum eldveggjum og varúðarráðstöfum. Alþingi er óþarft!

Get ekki sagt að síðastliðið ár hafi verið sérstakt. Liggjandi heima með annan fótinn upp í loft og hálfblindur á öðru auga. Pantandi matvörur heim með Nettó. Hinar netverslanirnar eru síðri og klikka iðulega á einhverju í pöntuninni. Allar nema Heimkaup.

Hitinn er farinn úr fætinum svo ég má tylla mér aðeins í hann og augað fékk þrjár sprautur og lesgleraugu. Mættur aftur til vinnu eftir að hafa þurrausið sjúkradagpeninga ríkisins og verkalýðsfélagsins. Var að verða hálf geðveikur af öllu þessu hangsi heima. Minnti mig á atvinnuleysið þegar engin ástæða var til að fara snemma á fætur nema til að mæta í viðtal út í bæ hjá lækni eða mögulegum vinnuveitanda.

Vonandi get ég eitthvað farið að haltra meira um á þessu ári. Lagt hnéhjólinu og hækjunum. Látið göngustaf duga. Komist um án aðstoðar og akstursþjónustu. Ferðast aftur með strætó og hlaupahjólum. Jafnvel keypt mitt eigið rafknúna reiðhjól til að komast á milli staða.

Dröslaðist með Pant í Bónus í Holtagörðum í hádeginu á gamlársdag. Bara til að grípa nokkrar nauðsynjar með mér. Gleymdi árlegu ÍR-hlaupi um Sæbrautina. Sex mínútu ferð breyttist í tuttugu og tvær vegna lokana. Leigubílstjórinn eipaði þrátt fyrir tikkandi mæli á hæsta taxta.

Heimferðin varð síst skárri. Hékk hálftíma í bílnum með annars vingjarnlegum bílstjóra sem skyldi því miður ekki íslensku og varla ensku. Má þakka fyrir að hafa komist heim eftir hringsól hans um Hallgerðargötuna. Við bara skyldum ekki hvorn annan.

Í Bónus var mættur annar hver maður og amma hans. Stressaðir feður á hraðferð eftir nauðþurftum. Slatti af miðaldra hjónum sem voru mun rólegri í rásinni. Kona ein vildi endilega aðstoða mig eftir verslunarferðina en ég afþakkaði kurteisislega. Og svo gamli, fúli og freki kallinn með alla sína lítra af nýmjólk í kaffið sitt.

Fúlmennið stillti sér fyrir aftan mig meðan ég var að klára á sjálfsafgreiðslukassanum og koma vörunum fyrir í kerrunni og snúa hnéhjólinu. Renndi kerrunni sinni svo næstum á mig og horfði ólundarlega á eftir mér. Þurfti endilega að fá minn sjálfsafgreiðslukassa þótt helmingur hinna væri laus. Ég breyttist næstum í Guðjón og kýldi hann í gólfið. Hætti við það og óskaði í staðinn aðstoðargaurnum hjá Bónus gleðilegs nýs árs.

Þoldi gamla fólið ekki að ég væri smá hreyfiskertur? Get svarið það. Kemur að því einn daginn að ég læt vaða í andlitið á svona frekjum og yfirgangsseggum. Hlýtur að vera eitthvað við smettið á mér sem fær fúla, gamla karla að hjóla í mig. Ef til vill lentu þeir einhvern tíma í þeim gamla forðum daga og halda að ég sé hann. Hver veit? Pabbi hefði umhugsunarlaust kýlt þá í gólfið fyrir svona frekju meðan ég læt allt yfir mig ganga.