Nágranninn

Nágranninn fyrir framan mig hefur verið í framkvæmdum síðan ég flutti inn fyrir fjórum og hálfu ári síðan. Engu líkara en að búa við hliðina á sögunarmyllu sérhvert sumar.

Sér vonandi fyrir endan á þessu framkvæmdartímabili. Einhverjir öskrandi pólverjar eru að klára fyrir framan húsið með lítilli gröfu.

Mega þó eiga það að garðurinn þeirra er orðinn að einskonar paradís með palli, heitum potti og alles. Þó er ljóður á gjöf Njarðar að þau söguðu hlið inn á lóðina okkar án þess að spyrja hvorki kóng né prest.

Hiphophátíð græðginnar

Þjóðhátíð í Eyjum er komin svo langt frá því þegar alvöru bönd léku þar fyrir dansi eftir miðnætti fram undir morgun. Nú vaða þar uppi wannabe rapparar vælandi í autotune meðan þeir grípa um punginn á sér. Gjörsamlega hæfileikalausir aumingjar og mömmudrengir með ekkert tóneyra.

Hvar eru okkar frábæru tónlistarkonur! Laufey, Una Torfa og svo framvegis. Að vísu koma GDRN og Salka Sól fram á kvöldvökunum. Og goðsögnin Ragga Gísla. Sem er frábært og huggun harmi gegn.

Samt! Þetta er orðið svo mikið söludæmi. Stálgirðingar og hlið eins og í útrýmingarbúðum. Sölubásar 66° og NOVA í dalnum. Bjórtjald. Technotjald. Tjald fyrir veitingar með ótal sölulúgum. Geymslu- og hleðslutjald. Liggur við að gestir neyðist til að borga fyrir að fá að létta á sér og fara út og inn af svæðinu.

Legg ég til að Vestmannaeyjar verði endurskýrðar Græðgiseyjar.

P.S. Meira segja rukkað fyrir brekkusönginn í gegnum netið. Sem var fríkeypis í gegnum Stöð 2 á árunum fyrir Covid.