Síðastliðna viku hef ég dreymt óvenju skýrt. Verið staddur með ýmsum karakterum.

Verið í veislu heima hjá Bjarna Ben. í Garðabænum. Vorum bestu vinir og ég genginn í flokkinn. Á ferðalagi með verðandi forseta Bandaríkjanna. Með Prettyboitjocco að prófa nýja ilmvatnið hans.

Tek þessu sem að ég eigi að opna hug minn og horfa lengra en nef mitt nær. Fólk er ekki endilega eins slæmt og ég tel það vera.

Dröslaðist á kjörstað í Laugalækjarskóla á heimleið frá mömmu. Hnéhjólið vakti lukku meðal snobbhausanna úr hverfinu mínu eða hitt þó heldur. Tveir sjomlar úr flokknum voru fyrir aftan mig að ræða hvernig þeir gætu haft fé af fólki.

Í annað skipti á ævinni kaus ég vinstra megin við kratahjartað. Ætlaði að koma kjaftöskum á þing sem mótvægi við alla þessa borgaraflokka. En atkvæðið mitt féll dautt niður samkvæmt einhverri reglu fjórflokksins. Kommar eru illa séðir í sölum valdsins.

Vona bara að valkyrkjunar nái saman um stjórn. Meika ekki meira af Bjarnabófanum.

Vonandi verður hún að veruleika. Nóg komið af Bjarna Ben. og Sigurði Inga og þeirra sérhagsmunagæslu.