Verslunarmannahelgarsukkið er að baki. Næst á dagskrá eru hinsegin dagar og fiskidagurinn mikli. Tveir ólíkir atburðir sem ná hámarki sínu næstkomandi laugardag. Gleðigöngu og ofáti á ókeypis fiski og tónleikum.

Loksins fá skuldahalarnir að flykkjast norður á Dalvík í fiskisúpu, fiskrétti og tónleika í boði Samherja sem virðist hættur í fýlu út í þjóð sína. Tjaldsvæðið strax byrjað að fyllast af fólki sem þráir að eyða nóttum í handarkrika næsta manns. Til þess er jú leikurinn gerður. Hlussast saman á sama frímerkið.

Þétt dagskrá gleðidaga verður út vikuna með gleðigöngunni á laugardag. Margt flott stöff í boði fyrir fólk sem er ekki með hausinn sinn kyrfilega fastan upp í rassgatinu á sjálfu sér í fóbíu. Fólk sem styður baráttuna og er ekki skerandi niður regnbogafána af fánastöngum bensínstöðva um miðjar nætur.

Gleðilega hátíð hinsegin fólk og eigendur skuldahala. Vonandi skemmtið þið ykkur vel!

Stærsta ferðahelgi ársins senn að baki. Fólk flykkist til síns heima. Vonandi skemmtu þau sér vel.

Mest um vert að fólk komist óskaddað heim. Ónauðgað, óbarin og lifandi frá þjóðvegum landsins.

Engin dauðaslys verið tilkynnt ennþá, en nokkrar nauðganir og ofbeldisbrot. Svona svipað og um hverja helgi í miðbænum.

Karl Gauti Hjaltason lögreglustjóri í Eyjum hrósar sér og sínum þó mest fyrir að hafa náð einhverjum neysluskömmtum af vafasömum aðilum með hjálp fíkniefnaleitarhunda. Og hvað með það! Er ekki hlutverk lögreglunnar að vernda fólk fyrst og fremst heldur en að vera eltast við eitthvert duft.

Magnús Kjartan Eyjólfsson stýrði brekkusöngnum af stakri snilld. Með sterka og flotta rödd og spilar mun betur á gítar en karlanginn Árni heitinn Johnsen eða hrokagikkurinn og gagnfræðaskólafíkillinn Bingó reðurguð sem talaði alltaf niður til kvenna í brekkunni.

Sá á samfélagsmiðlum að einhverjir typpalingar úr sama kór voru að uppnefna Magnús Kjartan sem leikskólasöngvara. Skil ekki alveg hvað þeir eru að tala um. Halda þeir virkilega að Bingó fái að stíga aftur á svið í Herjólfsdal sem brekkusöngvari?

Úr sama ranni kemur söngurinn: „bara nafnlausar ásakanir frá einhverjum óánægðum konum út í bæ.“ Allt í lagi, en þær sögðu flestar það sama um rekkjubrögð hans. Að hann hafi beðið þær um að þegja og liggja grafkyrrar meðan hann væri að klára (nágirnd; e: necrophilia). Sofnaði meira að segja ofan á sumum. Mynstur sem styður nafnlausar frásagnir úr ólíkum áttum.

En allt í lagi. Kannski óþarfi að taka manninn af lífi og svipta hann lifibrauðinu. En svona er nú bara heimurinn eftir #metoo. Frægir menn með vafasama kynhegðun fá á baukinn. Stundum löngu eftir að þeir virðast hafa tekið sig á og hætt að eltast við stelpur úr gaggó eftir tónleika.

Fyndnast finnst mér þó allt fólkið sem ver svona hegðun út yfir gröf og dauða. Eins og það sé bara eðlilegt að maður á fertugsaldri sé að veiða stúlkur á aldursbilinu 14-16 ára upp í bílinn sinn eftir tónleika til að hafa við þær kynmök. Logi Bergmann hékk þó að minnsta kosti bara fyrir utan menntaskólaböll í sportbílnum sínum. Ekki að það hafi verið eitthvað mikið skárra.

Kórinn er vitaskuld af sama bergi brotinn. Typpalingar sem telja það til réttar síns að halda framhjá með barnungum stúlkum fram til dauðadags því þeir séu svo mikil karlmenni. Og skilja svo ekkert yfir hverju fólk er að röfla.

Tók með mér borgara heim frá Yuzu í Borgartúni fyrr í dag.  Svona allt í lagi borgari en franskarnar mun skárri.  Mátti alveg slafra honum í sig.  Hef þó fengið þá marga betri þaðan.

Fannst þó undarlegast að horfa á dúddana tvo handleika snjallsímana sína meðan borgarinn var næstum farinn að brenna á grillinu.  Annar að spjalla við mömmu sína meðan hinn var að skoða eitthvað mun mikilvægara en að sinna starfi sínu. 

Báðir með hanska sem þeir notuðu svo við eldamennskuna eftir að hafa strokið símunum vandlega með öllum sínum sýklum.  – Samkvæmt öllu hefðu þeir átt að skipta um hanska áður en þeir fóru að handleika matinn eftir símavændið.  En nei, heldu bara áfram með sömu hanskana þess fullvissir að þeir væru að gera rétt.

Undir sóðaskapnum glumdi eitthvert íslenskt rapprusl af Spotify á hæsta styrk; mér, gestum og starfsfólki annarra staða á Borg29 til augljósra ama.  Dúddarnir tveir voru bara í eigin heimi og drullusama um annað fólk.  Sá mögulega viðskiptavini hætta við og hrökklast út vegna hávaðamengunar frá þeim.

Mjög fælandi þegar starfsfólk hangir í símunum sínum og spilar tónlist á hæsta styrk yfir sameiginlegan matsal.  Ég horfði vandlega í kringum mig og ENGINN á hinum stöðunum voru með símana sína uppi, heldur töluðu saman sín á milli meðan þau voru að undirbúa staðina eða elda ofan í viðskiptavini með fullri athygli. Og voru ekki leikandi tónlist eins og Palli einn í heiminum.