Eftir að hafa hlustað á hlaðvarpið um Skeggja kennara í Laugarnesskóla sem fór inn á buxur drengja og niðurlægði stúlkur sem dirfðust að bera eyrnarlokka eða varalit, þá fór ég að pæla í kennurum minnar grunnskólagöngu. Voru þau öll til fyrirmyndar?

Man ekki eftir neinum sérstökum perra sem herjaði á nemendur. Að vísu „villtist“ einn inn í sturtuklefa gaggóstúlkna með móðug gleraugu og þóttist ekki sjá neitt. Yeah right! Var að mig minnir slegið á fingur hans og atvikið skrifað á erfiðan skilnað sem hann var að ganga í gegnum á þessum tíma. Ekkert #metoo í gangi þá.

Eftir á að hyggja var ég samt aldrei sáttur við hegðan eins kennara sem var í nokkru uppáhaldi hjá mér. Hvernig hann talaði niður til nemenda sem stóðu sig ekki vel í náminu. Steininn tók úr þegar hann sagði við, að ég tel strák á einhverfurófi, að verið væri að koma að sækja hann þegar sírenur vældu í fjarska.

Nemar sem mættu illa undirbúin í tíma var sagt að fara til ritarans og fá strætómiða til að fara niður að tjörn til að gefa öndunum. Enginn skilningur var á mögulega erfiðum heimilisaðstæðum, námserfiðleikum eða lesblindu. Allir áttu að vera sigurvegarar. Enda kennarinn fyrrverandi fótboltahetja.

Hópur af hálfvitum sem starfar hjá einhverju verktakafyrirtæki dyravarða stormar inn á bar og stingur þrjá gaura. Um næstu helgi ætla þessir þrír og vinir þeirra að hefna sín með því að stinga dyraverði og kannski bara einhverja saklausa gesti líka.

Er ekkert á milli eyrnanna á þessu liði! Af hverju eru þessir tveir hópar að draga deilur sínar inn í almannarými fólks sem er að skemmta sér? Farið bara út í skóg og klárið dæmið þar helvítis þöngulhausarnir ykkar! Drepið hvora aðra. Farið hefur fé betra. Alltaf gott að losna við eitthvað af fávitum þessa heims.

Hef verið að hlýða á þætti Sigursteins Mássonar um Skeggja Ásbjarnarson kennara við Laugarnesskóla 1943-1977. Vinsælan kennara á betri heimilum en hataðan meðal barna (aðallega drengja) frá heimilum sem stóðu höllum fæti. Drengja sem hann misnotaði í krafti stöðu sinnar, veikrar stöðu þeirra og undir vernd yfirmanna að því virðist.

Krakkar á þessum tíma lentu í tossabekkjum og voru látin sitja eftir ef þau komu frá fátækum heimilum. Þrátt fyrir námsgetu sína og hæfileika. Var eflaust mismunandi milli skóla og rannsóknarefni fyrir sagnfræðinga. Hmm…möguleg B.A. ritgerð?

Án efa er slík meðvirkni enn í gangi. Dónakallar og karlfrekjur fá frítt spil meðan konum með heilbrigt sjálfstraust er refsað í staðinn. Kallakallarnir og fylgissveinar þeirra stýra skipinu meðan við hin velkjumst um í lestinni sjóveik.

Varla skrítið að konur (kennarar) níðist á unglingsstrákum í veikri von að um að snúa taflinu við.