Nýjasta innleggið í þessa hít sem aldrei verður er Keldnalandið.

Sem farþegi með strætó mestan part ævi minnar, þá fullyrði ég að fæstir vilja nýta slíkan ferðamáta nema í algjörri neyð. Og ég komst að þessari staðreynd löngu fyrir tilkomu farsíma, erlendra og dónalegra bílstjóra, ferðamanna og leiðinlegra samfarþega sem geta ekki haldið kjafti öskrandi í símana sína.

Íslendingar eru eins og Margaret Thatcher sem hélt því fram að fólk eftir þrítugt sem ferðaðist enn með strætó stæði sig ekkert sérstaklega vel í lífinu. Við sættum okkur við þennan ferðamáta í grunn- og framhaldsskóla en forðumst hann eins og heitan eldinn eftir háskóla þegar heimilisbókhaldið leyfir að minnsta kosti einn skrjóð til að skrölta á milli staða.

En þessi sannleikur virðist ekki skila sér til smjörkúkanna úr Sjálfstæðisflokknum sem stjórna Betri samgöngum. Eða kannski gerir hann það og þess vegna eru þeir að brjóta niður Strætó s/f og leggja af leigubílastöðvar með nýjum lögum um leigubílaakstur. Borgarlínan er biðleikur meðan gömlu kerfin eru brotin niður eða einkavinavædd undir gæðinga Sjálfstæðisflokksins.

Eftir þriggja ára hlé gat ég loksins sótt jólahlaðborð með vinnufélögum. Var svo sáttur að mér var sópað út ásamt ruslinu rétt fyrir miðnætti. Virkilega góð tilfinning að geta setið og spjallað yfir góðum mat og drykk fram eftir kvöldi án sóttvarnagríma og fjarlægðartakmarkanna.

Mikið er orðið augljóst að einkavinavæða á almenningssamgöngur höfuðborgarsvæðisins. Núverandi þjónusta fer versnandi með hverjum degi sem líður. Dónalegir og þungfættir bílstjórar sem hleypa manni kannski út þegar hringt er bjöllu. App sem virkar stundum. Vagnar sem koma jafnvel en ekki alltaf. Strætó getur varla greitt reikninga sína við mánaðarmót.

Nú síðast fékk ég ekki að fara úr því ferðafólk fékk að fara út að framan. Sleppti bílstjórinn þá bara að opna dyrnar að aftan. Fékk náðarsamlegast að fara út næst en bílstjórinn passaði sig á að skella hurðinni snemma svo að ég næstum festist með pakpokann í hurðinni.

Enda ferðast ég varla lengur með strætó nema inn í Kópavog tvisvar í viku til að kíkja á mömmu gömlu og Holtagarða /miðbæ til að ná í mjöð. Gæli oft við að hoppa aðra leiðina á hlaupahjóli. Bara til að halda geðheilsunni. Strætisvagnar eiga ekki að aka eins og sportbílar. Eitthvað sem þessir erlendu hausar sem eru ráðnir undir stýri virðast ekki skilja.

Eða skilja bara mjög vel og fylgja skipunum yfirboðara sinna orðrétt. Sem er að rífa niður ánægju farþega svo við tökum því fegins hendi þegar allt draslið ásamt Borgarlínu verður einkavinavætt. Jafnvel þó fargjaldið hækki um helming. Komumst svo líklega að því þá, að sömu andskotans bílstjórarnir eru enn við stýrið með sama viðhorfið.