Slæmar hugmyndir eru bráðsmitandi og berast hratt á milli manna rétt eins og Delta-afbrigðið. Lausaganga katta var bönnuð á Húsavík og núna ætlar Akureyri að gera slíkt hið sama. Og einhver helvítis Miðflokksmaður í bæjarstjórninni þar gerir ráð fyrir að fleiri bæir muni fylgja þeirra fordæmi.

Ætla rétt að vona að þessi ræpa rati ekki til Höfuðborgarsvæðisins. Næg eru nú leiðindin með öll boð og bönn yfirvalda vegna Covid-19. Engu líkara en að bannfíkn sé einnig smitandi. Að banna þurfi sem flest meðan þjóðin er móttækileg og hlýðin.

Bannsinnar ætla sér ekkert að leyfa okkur að hverfa aftur til fyrra lífs eftir að böndum hefur verið komið á veiruna. Barir fá ekki aftur næturopnun. Menningin fær að starfa eftir ströngum skilyrðum. Útihátíðir, bæjarhátíðir og 17. júní munu heyra sögunni til því að alltaf verða einhverjar takmarkanir í gildi út af hinu eða þessu en í raun bara eftir hentisemi stjórnvalda hverju sinni sem vilja ekki að fólk safnist saman.

Deili áhyggjum þeirra sem óttast að erfitt verði að fá aftur frelsið sem hefur verið tekið af okkur í Covid. Að „óheimilt“, „bannað“ og „má“ fái að hljóma löngu eftir að veiran hefur verið kveðin í kútinn. Það má ekki gerast! Sparka þarf duglega í punginn á þessum bannistum.

Mikið var nú lífið ljúft þegar athygli fjölmiðla fór frá veirunni yfir á kosningaklúður í Borgarnesi. Dagleg tölfræði smitaðra hvarf og skita formanns kjörnefndar upp á eigið bak fór að skipta meira máli. Endurtalning fjarri augum og án samþykkis umboðsmanna flokkanna. Good times!

En svo hættum við að passa okkur og Þórólfur neyðist til að byrsta sig og benda á öll smitin sem eru að sliga vanbúinn Landspítalann. Nú þarf að loka öllu upp á nýtt. Slaufa jólahlaðborðunum, jólatónleikunum, leiksýningunum og djamminu. Ég sem var farinn að hlakka til jólahlaðborðsins í byrjun desember.

Þórólfur er reyndar farinn að minna mig á húsvörðinn í „Með allt á hreinu“. En við erum hætt að hlusta og vöðum bara framhjá honum á skítugum skónum og skemmum skúringuna. Athyglin er horfin og við erum hætt að sjá rökin fyrir hreinu gólfi. Viljum bara frið fyrir þessari bannsettri veiru.

Og eflaust þarf að takmarka enn meira með 200, 50 eða 20 mönnum, lokun fyrirtækja og raða inn í verslanir. En það leysist allt ef við hlýðum Víði og þiggjum þriðju sprautuna í handlegginn að sögn Þórólfs. Svo er einhver undratafla á leiðinni sem á að draga úr líkum á sjúkrahússinnlögn sýktra einstaklinga.

Liggur við að maður stökkvi á vagninn með Áslaugu Örnu og Bjarna Ben. Nenni þessum leiðindum ekki mikið lengur. Einhvern tímann verðum við að sleppa takinu og leyfa veirunni að blása óhindrað yfir landið eins og hverri annarri kvefpest til að ná hjarðónæmi. Getum ekki hjakkað í sama farinu næstu árin með lokanir og opnanir á víxl.

Ég þekki reyndar engan persónulega sem hefur fengið Covid-19. Skrítið!? Kannski passar mín kúla sig bara og sinnir persónulegum sóttvörnum vel. Vonandi dugir það og ég mun ekki þekkja neinn sýktan í framtíðinni.

Skröggólfur og er að gíra sig upp í að aflýsa jólunum með hertari aðgerðum og almennum leiðindum landsmönnum til mikillar gleði. Hann viðurkennir þó að hafa misst salinn og að samstaðan sé ekki eins góð og áður. Jafnvel ríkisstjórnin er orðin hundleið á að kóa með honum og vill bara að peningarnir haldi áfram að flæða. Hætta þessum leiðinda fjöldatakmörkunum og hólfaskiptingu sem engum tilgangi þjónar til lengdar.

En nei, Sóttólfur hafði af okkur sumarlokin og ætlar svo sannarlega að hafa af okkur hátíðirnar líka. Hér verða engin jólahlaðborð eða tónleikar. En kannski líka vegna þess að fólk nennir ekki lengur að nota grímur í mannþröng eða þvo sér um hendurnar og spritta. Er uppi í handarkrikum hvers annars í eilífum sleik.

Sjálfur nota ég alltaf grímu í strætó. Sérstaklega í lengri ferðum. Hinir farþegarnir horfa á mig með fyrirlitningu og hósta svo kæruleysislega út í loftið. Persónulegar sóttvarnir eru lykilinn að því að halda veirunni niðri. Ekki einhverjar fjöldatakmarkanir, smalanir á fólki milli sóttvarnarhólfa, sóttkvíar og lokunartímar skemmtistaða. Bara smá handþvottur, sprittun, grímunotkun í margmenni og láta vera að troða fingrunum í smettin á okkur.