#Miðjan – gaurinn sem gengur á miðri gangstéttinni og víkur aldrei til hægri þegar hann mætir einhverjum. Palli einn í heiminum. Óbólusettur, notar aldrei grímu eða spritt og hóstar út í loftið

#Hlaupahjólshipsterinn – ekur utan í gangandi vegfarendur með hliðartösku á rauðu ljósi og telur sig eiga forgang. Skilur ekki af hverju gangandi fólk er að þvælast fyrir honum og virðir engar umferðarreglur enda ekki með bílpróf

#Rafbílafanturinn – ekur um eins og apaheili og telur sig mega það af því að hann er á rafbíl. Hann er jú lukkuriddari umhverfisins

#Litlijeppakallinn – rakspírasmurður flokksdindill í minni kantinum sem svínar fyrir fólk og leggur upp á gangstéttum og í merktum stæðum fyrir fatlaða

#Farþeginn – ferðast með strætó og er í öskurmyndsímtali við einhvern í snjallsímanum sínum

#Meðvirkinn – tekur málstað allra dónakalla sem leita á barnungar stúlkur og ungar konur

#Níðingurinn – sem telur það merki um karlmennsku að herja á barnungar stúlkur og ungar konur og skilur ekkert í þessum Öfgum að vera skipta sér af því hvað þeir sýsla utan hlýju hjónasængur

Ég hefði getað skilað inn dánarfjárskýrslu í vor og lokið skiptum á dánarbúi föður míns þá en ákvað að bíða aðeins og sjá til. Og viti fólk. Á mig dundu allskyns kröfur um greiðslur en einnig einhverjar tilkynningar um inneignir. Þurfti að greiða úr þeim öllum áður en ég skilaði á síðustu stundu í lok október. Kæra, rífa kjaft og leggja fram gögn.

Einhverra hluta vegna þurfti ég að berjast og sjá til þess ekki yrði valtað yfir þann gamla í gröfinni. Veit að hann hefði viljað það frekar en ég gæfist strax upp og tæki það athugasemdarlaust í ósmurt rassgatið. Færi styttri leiðina. – Með þrjóskunni og þolinmæðinni sneri ég við kröfum upp á 200.000 í inneign upp á 240.000.

Geri mér grein fyrir að svona syrgði ég sennilega gamla fólið. Vann úr sorginni með krepptan hnefa á lofti og háan róm. Rétt eins og hann hefði gert. Hann hefði aldrei samþykkt uppgjöf. Síst af öllu frá mér.

Þvílíkur léttir að skila inn skýrslunni og klára málið. Rétt eins og þungu fargi hafi verið létt af herðum mér. Hefði samt viljað kaupa stein á gröf þess gamla, en það var víst eitthvað dræm stemning fyrir því meðal hluta erfingjanna. Virðast hafa gleymt því að sá gamli barðist sjálfur fyrir skaðabótum frá ríkinu fyrir að hafa verið sendur milli barnaheimila í æsku. – Kaupi því bara stein í vor fyrir eigin reikning.

Fátt getur bætt gráan dag en að hitta kött á förnum vegi. Spjalla við læðu eða fress og sníkja smá klapp og klór. Hef aldrei skilið fólk sem er illa við ketti. Hvað þá vitleysingja sem beinlínis hata kisur og óska þeim dauða. Setja upp gildrur og skilja eftir fisk með frostlegi úti við. Sumir fávitarnir skjóta þá jafnvel út um gluggann hjá sér með litlum riffli.

Er ansi hræddur um að svona illa innrætt fólk hati líka börn. Og þá er illa komið fyrir þér og þarft að leita þér aðstoðar fagfólks. Að hata dýr og börn segir voðalega mikið um þig sem einstakling. Þá ert þú orðinn meindýr í samfélaginu og hættulegur. Og lausaganga þín ætti að vera bönnuð.