Sóttólfur ætlar víst af stakri gæsku sinni leyfa 20 hræðum að koma saman, setja aftur á tveggja metra reglu og leyfa 200 vesalingum að mæta á viðburði eftir hraðpróf í stað 500 áður.

Ómíkron er víst ný veira og allt komið aftur á byrjunarreit samkvæmt því. Þrjár bólusetningar hafa ekkert að segja. Og væntanlega ekki sú fjórða heldur. Gott að vita að ég þarf ekki á henni að halda frekar en þeim þremur á undan. Sparar mér sporin í Laugardalshöllina í vor og sársauka í handlegginn.

Þessi dans við veiruna er orðinn fínn. Höfum hjakkað í sama farinu í bráðum tvö heil ár án nokkurs árangurs. Kominn tími á nýjan sóttvarnalækni. Kominn tími á að leyfa veirunni að leika lausum hala. Kominn tími til að viðurkenna að ekki er lengur hægt að hefta útbreiðsluna með takmörkunum, boðum og bönnum. Salurinn er fyrir löngu hættur að hlusta og nýjasta afbrigðið orðið allt of smitandi til að hemja það.

Þrír hópar berjast um völdin í íslensku samfélagi: Heilbrigðisstéttin og yfirvöld með sóttvarnalækni í fararbroddi, afneitunarsinnar sem neita bólusetningum og takmörkunum í skjóli frelsis og loks óþokkarnir sem ætla sér að nýta farsóttina til að þrengja að athafnafrelsi fólks um ókomna framtíð.

Löngu er orðið ljóst að þrjár bólusetningar og harðar aðgerðir duga ekki gegn nýjustu bylgjunni. Til þess er veiran orðin of smitandi og dreifð. Hertar aðgerðir munu bara fara í taugarnar á lýðnum. Sérstaklega eftir á þegar kemur í ljós að þær gerðu ekkert gagn. Fólk nennir þessu ekkert lengur.

Og það er merkilegt að öllu skuli skellt í lás rétt fyrir hátíðir landans eins og um verslunarmannahelgar og jól. Glaðar og langþreyttar sálir leyfðu sér að dansa á tónleikum í vikunni og lögreglan greip inn í. Hvers konar bjánasamfélag erum við að verða? Má ekkert lengur?

Þórólfur missti salinn fyrir löngu síðan. Þríbólusett fólk sem hefur viðhaft strangar persónulegar sóttvarnir síðastliðin tvö ár er að smitast. Veiran er komin um allt og takmarkanir duga ekki lengur til. Samt á að herða enn frekar og gera lífið leiðinlegra í stað þess að sætta sig við orðinn hlut. Persónulegar sóttvarnir eru síðasta vörnin. Eina vörnin sem eftir er. Förum varlega og pössum upp á hvort annað.

Eftir tæp tvö ár af því að ganga í takt við skipanir sóttvarnalæknis er kominn jarðvegur fyrir fleiri aðila til að koma sínum boðum og bönnum að. Beisla vilja þjóðarinnar betur. Höfum víst fengið að ganga laus allt of lengi.

Krár og skemmtistaðir fá seint eða aldrei aftur að hafa opið eftir miðnætti. Veiran og lögreglan hefur séð til þess. Yfirvöld vilja frekar eiga við ölvun landans í heimahúsum um miðjan nætur þar sem börn eru rænd svefni og öryggi heldur en að kljást við skrílinn niður í miðbæ.

Vínbúðum fer fækkandi og bráðum lokar sú eina fyrir gangandi vegfarendur niður í Austurstræti og opnar aftur út á Granda. Verður að vera á bíl til að kaupa áfengi í Reykjavík. Við í Laugardalnum og nágrenni getum étið skít. Fáum enga verslun nær okkur eftir að lokað var í Borgartúni. Þurfum að aka alla leið í Skeifuna eða Skútuvog eftir einhverju til að væta kverkarnar.

Klámsíu á að koma á með noktun rafrænna skilríkja. Þegar einhver slæðist inn á slíkar síður munu verða safnaðar upplýsingar sem verða svo notaðar gegn viðkomandi við hvert tækifæri í samskiptum við ríkið. Yfirskynið er að vernda þarf börnin fyrir ofbeldi og skrítnu kynlífi. Reyndin er fyrsta skref stjórnvalda til ritskoðunar og stjórnunar á hvað lýðurinn skoðar á netinu.

Kosningasvindl fékk grænt ljós þegar Alþingi samþykkti að seinni talningin skyldi gilda í Norðvesturkjördæmi. Vonandi slær Mannréttindadómstóll Evrópu á puttana á þessum bjánum og sýnir heiminum hverskonar bananalýðveldi er rekið á þessu skeri. Ekki það að stjórnvöld hérlendis hlusti á slíkar skammir.

Sjálfgræðgisflokkurinn fékk ekki að sýsla með heilbrigðismálin en fær í staðinn að einkavinavæða og/eða leggja niður ríkisháskóla og nokkrar stofnanir. Umhverfismál verða söltuð niður í skúffu og allar ár og sprænur virkjaðar undir yfirskyni orkuskipta.

Eina spurningin sem stendur eftir er hvort Willum Þór verði eins hlýðinn og Svandís gagnvart Þórólfi.