Allt að verða vitlaust því krakkakríli eru leidd til kirkju í aðventunni til að fylgjast með helgileiknum um Jesú. Engu líkara en að verið sé að mata blessuð börnin á boðskap ISIS samtakanna. Ein andskotans heimsókn í kirkju og sumir foreldrar fara úr límingunum. Sjá fyrir sér afkvæmi með messuhald í stofunni heima í kjölfarið.

Man reyndar ekki eftir því sjálfur að hafa farið í slíka heimsókn sem lítill strákur en þó eftir að kennarinn hafi lesið upp söguna um fæðingu frelsarans í einhverri hlöðu í Betlehem. Man að mér fannst hún svo fjarlæg. Bæði í tíma og reynsluheimi. Skyldi ekkert í því af hverju hann fæddist í sandbala fjarri öllu.

Auðvitað á ekki að neyða grunnskólanemendur til að mæta til kirkju. Hvorki til að hlýða á helgisögur eða í fermingarundirbúning. Þau hljóta að ráða því sjálf. En að sleppa sér í hvert skipti sem börnin verða fyrir smá lífsreynslu sem víkur frá handritinu sem foreldrarnir hafa samið við eldhúsborðið heima er tóm vitleysa.

Hvernig eiga þau að verða fullorðin án reynslu? Til hvers að vernda þau svo vel fyrir lífinu að þau geta ekki lifað því þegar þar að kemur?

Tek það fram að ég er utan trúfélaga og styð aðskilnað ríkis og kirkju.

Trúarbrögð eru ópíum fólksins sagði Karl Marx réttilega. Ég er harður andstæðingur skipulagðra trúarhreyfinga og stjórnmálaflokka. Þar ráða vanalega einhverjir forpokaðir karlpungar sem hata konur, börn, homma og lesbíur. Þeim er vorkunn. Þeir fengu eitthvað undarlegt uppeldi frá feðrum sínum.

Að hræðast minnihlutahópa ber merki um lítið sjálfstraust. Fólk sem hræðist uppgang útlendinga hérlendis gleymir því að við erum lítið annað en óskilgetin afkvæmi umheimsins í kringum okkur. Sama hversu vel við reynum að loka landinu, þá þrífst hér þó frjálslynd, vestræn þjóð gegn íhaldssömum stjórnvöldum og fylgismönnum þeirra sem hyglir landbúnaði og sjávarútvegi á kostnað alls annars. Stórfurðulegt samkrull sem við höfum sætt okkur allt of lengi við.

Tolli Morthens negldi það með pistli sínum í gær að við hefðum verið svipt sögulegu tækifæri til að fylgja restinni af Evrópu í lífskjörum og réttindum af drukknum Kaupmannahafnarstúdentum sem sneru heim með uppskrúfaðar hugmyndir um sjálfstæði sem tryggði aðeins bændum og útgerðarkóngum stjórn landsins í friði fyrir afskiptasömum kóngi hinum meginn við hafið. Síðan þá hefur sjálfstæðinu verið veifað ef einhverjum dettur í hug að ganga í Evrópusambandið eða auka norrænt samstarf. Öskrað á götum úti að við munum missa miðin í hendur útlendinga. „Við“ erum ekki ég og þú, heldur sægreifarnir sem hafa slegið eign sinni á sameign þjóðarinnar. Fiskinn í kringum landið.

Næst á dagsskrá er að gefa út náttúrupassa sem slær eign einhvers ólígarkans úr Sjálfstæðisflokknum á alla fegurð Íslands. Stofnað verður fyrirtæki í kringum passann og gefið einhverjum vildarvini flokksins fyrir núll krónur. Einkavinavæddir stöðumælaverðir munu elta okkur upp um allar koppagrundir og rukka um passann og sekta okkur um 15.000 kr. ef hann er ekki fyrir hendi. Þegar ég lendi í því mun ég neita að segja til nafns og láta handtaka mig. Ísland er land mitt!

Verðum við næst rukkuð um fjallalækjavatnið sem rennur úr jöklum landsins og loftið sem blæs yfir landið! Veit að vatnalögin eru næsti blauti draumur Sjálfstæðisflokksins. Þar fer auðlind án hirðis. Verða að græða á því. Einkavinavæða og rukka restina af þjóðinni upp í ósmurðan afturendann í kjölfarið fyrir að neyta vatns.

Á aðeins einu og hálfu ári hefur þessi ömurlega ríkisstjórn fengið mig til að hata sig eins og pestina. Svei ykkur sem veittuð Framsókn atkvæði ykkar út á andstöðu þeirra við Icesave og loforð um leiðréttingu húsnæðislána sem varð hvorki fugl né fiskur þegar upp var staðið. Svei ykkur fyrir að hafa ekki haft þolinmæði til að leyfa vinstristjórninni að ljúka hreingerningum sínum sem hún var á komin vel á veg með. Nú fáum við bara annað hrun og enn verra. Takk fyrir þið fávitar sem kusuð Sigmund Davíð!

Hér á eftir fer pistill Tolla:

Tolli Morthens

Hugleiðing 1 des

Í dag reikar hugurinn um söguslóðir og ekki allt sem sýnist, í dag er fullveldisdagur íslenska lýðveldisins og við höfum fram að þessu haldið þennan dag hátíðlegan með lúðrblæstri og söng og glaðst yfir frelsinu.
Nú þegar um langt er liðið og og við höfum eignast sögu sem hægt er að draga ályktanir af þá má svo sem sjá eftirfarandi mynd stíga upp úr blámóðuni yfir Nornahrauni og leyfa tilfininguni um réttlæti að leika lausum hala.
1des er upphaf endalokana, þega hópur rómantískra drykkjumanna við Kaupmannahafnarháskóla hófu fánann á loft og kröfðust frelsis og settu í gang atburðarrás sem endaði með fullveldinu 1944, einungis til þess að loka alþýðu manna frá möguleikum þess að vera samferða meginlandinu í lífsgæðum og menningu, einungis til þess að að ættir stórbænda og útgerðarspekúlanta gætu endanlega innsiglað vald sitt og eignarétt á landi og lýð án afskifta konungs og mannúðarsjónarmiða erlendis frá.
Öll saga þessa lýðveldis er saga þess hvernig yfirstéttin herðir stöðugt tök sín á eignarhaldi þess sem nátturuauðæfum, og dregur mannauðinn yfir í auðheima sína því í dag mega hugsjónir sín lítils gegn exilskjalinu.
Eftir að verkalýðshreyfingin fjaraði út sem fjöldahreyfing og sem pólitískt afl til þess að verja kjör og mannréttindi og breyttist í fjárgæslustofnun lífeyrisstofnana sem rann þannig saman við valdið hefur ekkert pólitískt viðnám verið til staðar til þess að sporna gegn þessari þróun og því miður hafa stjórnmálahreyfingar sem telja sig vera að gefa fólkinu rödd skort raunsæi til þess að sjá hvað í raun og veru er að eiga sér stað.
Eina viðnámið sem bit er í kemur frá samfélagsmiðlum.
Auðheimar stýra í gegnum ríkisvaldið algjörri yfirtöku á allri sameign og samábyrgð og hin svokallaða einkavæðing er keyrð í gegn undir yfirskini hugmyndafræði en er í raun ekkert annað en grímulaust ofbeldi gegn fólkinu.
Í dag er alþýða manna hér á landi ekkert öðruvísi en vinnuhjú fyrri alda, handjárnuð við banka og önnur fjármála fyrirtæki, stöðugt smella fleiri og fleiri hlekkir í lás og viðnámið ekkert.Þúsundir manna hýrast í í úthverfum, í skemmum og iðnaðarhúsnæðum sem eru ekkert annað en postmodernisk braggahverfi, aðrar þúsundir streyma úr landi og aðgerðarhópur auðheima stjórnar á þingi sem annarstaðar undir yfirskini stjórnmála.
Það er einu sinni þannig með stjórnmál eins og svo margt annað í lífinu að það er ekki það hvað þú segir eða hugsar sem telur heldur framkvæmdin sem kviknar af því.
Að þessu sögðu megum við eiga góðan fullveldisdag.
ást og friður.

Nú er vælubíllinn staddur fyrir utan aðalstöðvar lögreglunnar í Reykjavík. Lögreglustóra án auglýsingar, sem var ráðin af vinkonu sinni sem var að segja af sér, finnst að sér vegið. Að verið sé að taka hana niður eftir átján ára flekklausan feril. Getur vel verið, en er þetta ekki sama manneskja og kom fram einkennisklædd í Mannlífi fyrir tveimur árum og drullaði yfir mágkonu sína fyrir að hafa sakað föður sinn, landsþekktan dóna, um níð? Lágmark að mæta í eigin fötum þegar þú heldur slíku fram. Svo þykist hún vera að berjast á móti heimilisofbeldi.

Lögreglustjóri sem vælir og skælir undan tengslum sínum við fráfarandi ráðherra á ekkert með að vera lögreglustjóri yfir Reykjavík. Þar er þörf á styrkari forystu. Hvar stendur að henni hafi verið skylt að afhenda gögn um hælisleitandann Tony Omos til ráðuneytisins. Hún var lögreglustjórinn á Reykjanesi og gat auðveldlega sagt „NEI“ og sagt Gísla Frey að fara réttar boðleiðir eða fokka sér. En nei, allt skal gert fyrir flokksfélaga og vini.

Reyndar skiptir ekki máli hvaða mann Tony Omos hefur að geyma. Skiptir ekki máli þó sögur segi að Tony og gengið hans í Keflavík hafi farið með hótunum og leiðindum að Fjölskylduhjálp Íslands þar í bæ, stundað mannsal og þaðan af verra. Aðalmálið er að þagnarskylda ríkisstarfsmanna var brotin. Og það er brottrekstrarsök hvernig sem á það er litið.

Kominn tími til að lögreglustjórinn í Reykjavík segi af sér og að sá mæti maður Stefán Eiríksson taki aftur við. Eini lögreglustjórinn sem hefur gengið í fótspor Theodore Roosevelt forseta Bandaríkjanna og lögreglustjóra í New York og gengið um götur borgarinnar með lögregluþjónum sínum um helgar. Sannur foringi deilir kjörum með undirmönnum sínum þegar mest á mæðir.