Smáríkið og Nýja Vínbúðin hafa verið í skotsigti illa launaðrar lögreglu yfir hátíðirnar. Neydd til að loka og hótað sektum sem eiga sér enga stoð í lögum og reglugerðum. Alltaf gott að fá aukavinnu fyrir að níðast á fólki fyrir að vilja versla áfengi utan opnunartíma Vínbúðarinnar.

Á meðan hefur hið íslenska Gestapo engin ráð til að takast á við Hagkaup sem er í samstarfi við Dropp með afhendingar og heimsendingar. Risi á matvörumarkaði sem afgreiðir áfengið út af eigin lager í gegnum erlendar netpantanir.

Sjálfur hef ég verslað við Hagkaup án nokkurra vandkvæða. Og jafnvel á sunnudegi. Allt staðist upp á tíu og frábær þjónusta þegar vöntun var á öli í ísskápinn.

Nú hafa þessar netverslanir með aðsetur í Evrópu starfað hér í nær fjögur ár. Á loks núna að fara bíta þær á hálsinn. Í tíð svokallaðrar frjálslyndrar kratastjórnar.

Hvernig væri bara að lagfæra lagabálkinn. Leggja ÁTVR niður og leyfa frjálsa sölu áfengis. Og lækka þetta helvítis áfengisgjald niður um tugi prósenta.

Þessi úrelta forvarnarstefna stjórnvalda hefur fyrir löngu síðan gengið sér til húðar.

Sóli Hólm vann leiksigur sem Inga Sæland. Skilst að hann sé líka búinn að mastera Valdimar Guðmundsson stórsöngvara á sviði.

Fá sem engin atriði voru þar sem manni leiddist eða skildi ekki. Nema kannski skallavinafélagið á leið til Tyrklands í hárígræðslu eða Áslaug Arna slompuð í Bannað að hlæja. Fattaði þá djóka við annað áhorf.

Upphafssöngatriðið sagði allt um ástandið á fasteignamarkaðinum og erfiðleikana við að brjótast þangað inn á miðjum aldri úr foreldrahúsum.

Takk fyrir mig Skaup. Meira svona!

Rúmlega tveggja vikna jólafrí fór að mestu í svefn og almenna leti. Nennti fáu nema að sofa og glápa á enskar glæpaseríur. Teiga nokkra bjóra og hlusta á rokk og ról. Hlusta á fréttir og önnur leiðindi í útvarpinu.

Er fyrir löngu síðan hættur að skipta mér af þessum blessuðum jólum og áramótum. Hlaupa á eftir gjöfum og jólakortum. Hvað þá þefa uppi fjölskylduboð og skella í háa fimmu við fulla frændann. Horfði þó á skaupið og hálftíma flugeldageðveikina öðru hvoru megin við miðnættið.

Jólin kláruðust fyrir mér þegar ég fékk ekki lengur að leika jólasvein og hræða frændsystkin mín. Fjórði og síðasti ættliður í búningi sem Kristín langamma saumaði fyrir sjálfa sig á sínum tíma eftir ameríska Kóka-kóla sveininum til að hrella eigin afkvæmi. Við hlutverkinu tóku afi, pabbi og frændur. Ég var síðasti Móhíkaninn og hver veit hvar búningurinn er núna niðurkominn. Sennilega í Sorpu.